I KB 90/26

I KB 90/26 ZARZĄDZENIE Dnia 1 lipca 2026 r. W związku z wnioskiem o zbadanie spełnienia przez SSN S.S. wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących powołaniu i postępowania po powołaniu na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 29 § 6-9 i 24 uSN, stwierdziwszy, że: - wniosek pochodzi od strony postępowania przed Sądem Najwyższym – skazanego D. M. (art. 29 § 7 uSN), - został sporządzony, podpisany i wniesiony przez obrońcę skazanego (art. 871 § 1 k.p.c. w zw. z art. 29 § 8 zd. czwarte uSN), - z zachowaniem terminu tygodniowego (art. 29 § 8 zd. pierwsze uSN) i - czyni zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (art. 119 § 1 k.p.k. w zw. z art. 29 § 9 i 24 uSN), 1) wniosek odrzucić; 2) odpis zarządzenia doręczyć obrońcy i skazanemu D.M. oraz dołączyć do akt I KK 308/25; 3) o wniosku i o wydanym zarządzeniu zawiadomić SSN S.S.; 4) zakreślić sprawę w repertorium KB jako zakończoną w inny sposób. UZASADNIENIE Kodeks postępowania karnego nie przewiduje w niniejszym wypadku obowiązku sporządzenia uzasadnienia, gdyż zarządzenie to jest niezaskarżalne (por. art. 99 § 2 k.p.k.). Jednakże – z uwagi na odrzucenie wniosku – należało je sporządzić. Wniosek nie spełnia wszystkich wymaganych prawem wymogów, nie wskazuje bowiem na sposób postępowania sędziego po powołaniu oraz tego, jak okoliczności związane z powołaniem oraz sposób postępowania sędziego po powołaniu – w rozumieniu art. 29 § 5 i n. uSN – miałyby wpływać na naruszenie standardu niezawisłości lub bezstronności w okolicznościach tej konkretnej sprawy. Podane przez wnioskodawcę okoliczności związane z powołaniem sędziego musiałyby zawsze (a więc niezależnie od okoliczności konkretnej sprawy) prowadzić do wyłączenia sędziego, co jest sprzeczne z treścią i celem art. 29 § 5 uSN. Nadto, pogląd prawny wyrażony przez sędziego, do którego odwołuje się wnioskodawca nie może być podstawą do żądania wyłączenia sędziego. Przyznanie racji wnioskodawcy w tej mierze musiałoby na zasadzie logiczności prowadzić do absurdalnego wniosku, że sędzia w Polsce może orzekać tylko raz w I KB 90/26 2 sprawie z określonym problemem prawnym, gdyż orzekanie w kolejnych sprawach z tego typu problemem oznaczałoby, że sędzia – z uwagi na wcześniej zajęte stanowisko – przestał być bezstronny. Wymogów określonych w ustawie nie mogą natomiast zastąpić powoływane przez wnioskodawcę judykaty. W niniejszej sprawie brak było podstaw, aby o odrzuceniu wniosku zawiadomić Okręgową Radę Adwokacką. Artykuł 29 § 11 uSN przewiduje co prawda obligatoryjne zawiadomienie organu samorządu zawodowego w razie odrzucenia wniosku złożonego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Przepis ten jednak odnosi się wyłącznie do pełnomocników, nie obejmuje swoim zakresem obrońców. Prawodawca w ustawie o Sądzie Najwyższym rozróżnia bowiem role procesowe, jakie w postępowaniu przed tym Sądem mogą pełnić adwokaci i radcowie prawni, wskazując wyraźnie w art. 85 § 2 uSN zarówno pełnomocników, jak i obrońców. Brak jest w takiej sytuacji jakichkolwiek racjonalnych podstaw, aby w wypadku art. 29 § 11 uSN sformułowanie „pełnomocnik” rozumieć szerzej aniżeli w art. 85 § 2 uSN, jako obejmujące także obrońcę. W takiej sytuacji w postępowaniu prowadzonym przed Sądem Najwyższym na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego zawiadomienie organu samorządu zawodowego, do którego należy obrońca, w razie złożenia przez niego wniosku o przeprowadzenie testu niezależności, który został odrzucony (art. 29 § 10 uSN), możliwe jest jedynie w razie stwierdzenia przesłanek określonych w art. 20 § 1 k.p.k., a te w niniejszej sprawie nie zostały spełnione. SSN Igor Zgoliński Przewodniczący Wydziału V Sędzia Sądu Najwyższego upoważniony do tymczasowego wykonywania czynności związanych z organizacją i kierowaniem pracą Izby Karnej oraz niektórych czynności z zakresu prawa pracy Na niniejsze zarządzenie zażalenie nie przysługuje. [WB] [r.g.] I KB 90/26 3