I KK 184/20

Sygn. akt I KK 184/20 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu bez udziały stron po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 18 grudnia 2020 r. w sprawie S. G. skazanego za popełnienie przestępstw z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i innych, wniosku obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońców skazanego S. G. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 19 czerwca 2020 r., sygn. akt II AKa (…), częściowo zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 16 października 2019 r., sygn. akt II K (…) którym wymieniony został skazany za 10 przestępstw m. in. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i innych, za które zostały wymierzone mu kary jednostkowe oraz kara łączna 2 lat pozbawienia wolności. 2 Obrońcy w kasacji podnieśli szereg zarzutów dotyczących obrazy prawa procesowego oraz złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia do czasu rozpoznania kasacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek obrońców skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątku od zasady, w myśl której postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne (art. 9 k.k.w.). Przełamanie tej reguły i skorzystanie z instytucji wskazanej w art. 532 k.p.k. jest wprawdzie możliwe, jednakże uzależnione jest szczególnymi względami, pozwalającymi na uznanie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Ranga sformułowanych w kasacji zarzutów, choć doniosła, to jednak nie przekonuje o konieczności przełamania reguły bezzwłocznego wykonania prawomocnego wyroku zwłaszcza, że obrońcy nie wskazali na tyle istotnych okoliczności, uzasadniających złożony wniosek, odwołując się w istocie jedynie do treści kasacji, a sam fakt wniesienia kasacji nie stanowi podstawy do zastosowania tej nadzwyczajnej instytucji i wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku. Zauważyć należy, że sytuacja rodzinna skazanego jak i zobowiązania wobec pracowników, a wynikające z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, na które wskazują obrońcy, mogą być podstawą odroczenia wykonania kary czy też udzielonej skazanemu przerwy w karze, jednakże nie mogą stanowić podstawy uwzględnienia wniosku złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. Z tych powodów, nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą 3 wystarczające podstawy do zastosowania instytucji unormowanej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów postanowił jak na wstępie.