I KK 216/24

I KK 216/24 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 czerwca 2024 r. w sprawie Ł. C., wniosku skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego Ł. C. od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. IV Ka 832/16, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego Poznań Stare Miasto w Poznaniu z dnia 6 października 2015 r., sygn. III K 1463/08. Wyrokiem tym Ł. C. został skazany za popełnienie 5 przestępstw i wymierzono mu karę łączną 5 lat pozbawienia wolności. W kasacji Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał, że w odniesieniu do jednego z czynów przypisanych oskarżonemu już w I KK 216/24 2 dacie wyrokowania przez Sąd I instancji nastąpiło przedawnienie jego karalności. W ślad za kasacją, wpłynął do Sądu Najwyższego wniosek skazanego Ł. C. o wstrzymanie wykonania kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądy Rejonowego w Toruniu z dnia 4 sierpnia 2022 r., sygn. VIII K 288/22, który obejmuje również wyrok zaskarżony kasacją. W uzasadnieniu wniosku skazany wskazał, że w przypadku umorzenia kary za przestępstwo, którego dotyczy kasacja, to doszłoby do obniżenia podstawy wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności o 2 lata i 6 miesięcy i wysoce prawdopodobne jest, że doszłoby do obniżenia kary łącznej. Skazany odniósł się również do swojej sytuacji rodzinnej wskazując, że ma syna, który wymaga jego opieki. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek skazanego Ł. C. nie jest zasadny. Wprawdzie ranga zarzucanego w kasacji Rzecznika Praw Obywatelskich uchybienia jest poważna, lecz badanie sprawy przez pryzmat przesłanek określonych w art. 532 § 1 k.p.k. nie przesądza o konieczności przełamania reguły bezzwłocznego wykonania prawomocnego wyroku. Oceniając wniosek należy przede wszystkim zauważyć, że kasacja dotyczy tylko jednego z 5 czynów przypisanych skazanemu, za który został skazany na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, natomiast suma pozostałych kar orzeczonych tym wyrokiem wynosi 6 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, w tym jedna z kar orzeczona została w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Skazany karę, za czyn który jest obecnie przedmiotem kasacji, odbywa obecnie w ramach kary łącznej 5 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności I KK 216/24 3 orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 4 sierpnia 2022 r, sygn. VIII K 288/22, a jej koniec przypada dopiero na 11 maja 2025 r. Obecnie nie przesądzając nie tylko ostatecznego efektu wniesienia kasacji, ale także ewentualnego wymiaru nowej kary łącznej, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Konieczne jest również wskazanie, że sytuacja rodzinna skazanego nie stanowi podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku, może mieć natomiast wpływ na udzielenie przerwy w odbywaniu kary czy też warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary. Zauważyć należy, że termin rozpoznania kasacji został wyznaczony na 3 września 2024 r. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. [PGW] [ms]