I KK 233/23

I KK 233/23 POSTANOWIENIE Dnia 1 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie D.O. skazanego z art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 37b k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2023 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 532 § 3 k.p.k. wniosku obrońcy skazanego w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z 14 marca 2023 r. sygn. VII Ka 1141/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Nysie z 10 października 2022 r. sygn. II K 853/21, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku i odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku wobec ww. skazanego UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Nysie z 10 października 2022 r. sygn. II K 853/21, oskarżony D.O. został uznany za winnego tego, że: w okresie od 1 listopada 2015 r. do 30 września 2016 r. w D., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie doprowadził małoletnią poniżej lat 15 X.Y. (ur. […] 2013 r.) do poddania się innym czynnościom seksualnym, czym wyczerpał dyspozycję występku z art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. (w brzmieniu ustawy na dzień 30 września 2016 r.) i za to na podstawie art. 200 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności (pkt 1 wyroku) Ponadto sąd I instancji na podstawie art. 41a § 2 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego D.O. zakaz kontaktowania się przy użyciu I KK 233/23 2 wszelkich środków komunikacji z pokrzywdzoną X.Y. oraz zakaz zbliżania się na odległość mniejszą niż 50 metrów na okres 9 lat (pkt 2 wyroku), zaś na podstawie art. 46 § 2 k.k. orzekł także wobec oskarżonego D.O. na rzecz pokrzywdzonej X.Y. nawiązkę w kwocie 5 000 zł (pięciu tysięcy złotych) (pkt 3 wyroku). Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę, Sąd Okręgowy w Opolu wyrokiem z 14 marca 2023 r. sygn. VII Ka 1141/22, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że ustalił, że oskarżony D.O. przypisanych mu w pkt 1 części dyspozytywnej zachowań, wobec małoletniej poniżej lat 15 X.Y., dopuścił się kilkukrotnie (pkt I.1 wyroku); a ponadto za przypisane oskarżonemu D.O. w pkt 1 części dyspozytywnej przestępstwo, na podstawie art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 37b k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., orzekł jednocześnie karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 2 (dwóch) lat ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżonego, na podstawie art. 35 § 1 k.k., do wykonywania kontrolowanej nieodpłatnej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym (pkt I.2 wyroku). W pozostałej zaś części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (pkt II wyroku). Kasację od powyższego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego wywiódł obrońca skazanego, który zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił rażące naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. oraz art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. W kasacji obrońca zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Nysie z 10 października 2022 r. sygn. akt II K 853/21 oraz wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 14 marca 2023 r., w zakresie w jakim został zaskarżony kasacją. W odpowiedzi, prokurator wniósł o uznanie powyższej kasacji za oczywiście bezzasadną oraz o nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy okazał się bezzasadny. Na wstępie zauważyć należy, iż na mocy art. 532 § 1 k.p.k., w przypadku wniesienia kasacji, Sąd Najwyższy w istocie dysponuje możliwością wstrzymania wykonania zaskarżonego tym środkiem orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od ewentualnego rozstrzygnięcia kasacji. Przywołana powyżej regulacja procesowa nie formułuje przesłanek, od których uzależnione jest I KK 233/23 3 wstrzymanie wykonalności zaskarżonego kasacją orzeczenia przez Sąd Najwyższy. Mając jednocześnie na uwadze wynikającą z art. 9 k.k.w. zasadę niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, stwierdzić należy, iż możliwość, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., odnosi się do okoliczności o charakterze absolutnie wyjątkowym. Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie, w zakresie możliwości wstrzymania wykonalności prawomocnego orzeczenia, w którego świetle: „wstrzymanie wykonalności prawomocnego orzeczenia ze względu na swoją wyjątkowość powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa” [postanowienie Sądu Najwyższego (dalej SN) z 23 maja 2022 r. sygn. V KK 130/22; podobnie postanowienia SN z: 22 stycznia 2020 r. sygn. III KK 5/20 i z 18 listopada 2003 r. sygn. IV KK 347/03). Tego rodzaju następstwo może zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza kasacji, nakazuje przewidywać ewentualność jej przyszłego uwzględnienia. Sąd Najwyższy nadto zauważa, iż nadzwyczajny charakter kasacji i związane z nim skutki procesowe zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. prowadzą do wniosku, że wstrzymanie wykonania orzeczenia może nastąpić wówczas, kiedy ewentualność uwzględnienia kasacji jawi się jako wysoce prawdopodobna. Natomiast analiza materiałów postępowania oraz uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia zawartego w kasacji obrońcy skazanego D.O. – nie przesądzając w tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny zasadności wniesionej kasacji – w ocenie Sądu Najwyższego w niniejszym składzie, nie prowadzi do stwierdzenia okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. (B.B.) [as] I KK 233/23 4