I KK 439/23

WyrokIzba Karna2024-01-25

Skład orzekający: Wiesław Kozielewicz, Małgorzata Gierszon, Kazimierz Klugiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy czyn polegający na rozpowszechnianiu publikacji bez wymaganej zgody Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, popełniony w 1963 r., może być podstawą skazania w świetle późniejszych zmian prawnych i konstytucyjnych?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok, uniewinniając skazanego od popełnienia przypisanego mu czynu. Rozstrzygnięcie opiera się na stwierdzeniu, że czyn ten, choć formalnie wypełniał znamiona przestępstwa w dacie jego popełnienia, nie może być podstawą skazania w obecnym stanie prawnym. Sąd uznał, że przepisy dekretu z 1946 r. dotyczące kontroli prasy naruszały fundamentalne zasady wolności słowa i prasy, które zostały później zagwarantowane w Konstytucji RP. W związku z tym, stosowanie tych przepisów w obecnym czasie byłoby sprzeczne z zasadami demokratycznego państwa prawnego.

Stan faktyczny

W 1963 r. H. W. został skazany za czyn polegający na rozpowszechnianiu publikacji bez wymaganej zgody Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk. Skazanie to nastąpiło na podstawie art. 6a dekretu z 1946 r. Prokurator Generalny wniósł kasację od tego wyroku na korzyść skazanego. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę w trybie posiedzenia.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i uniewinnił H. W. od popełnienia przypisanego mu czynu, obciążając kosztami postępowania Skarb Państwa.

Pełny tekst orzeczenia

I KK 439/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 stycznia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Małgorzata Gierszon SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie H. W. skazanego z art. 6a dekretu z dnia 5 lipca 1946 r. o utworzeniu Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk (Dz. U. Nr 34, poz. 210 ze zm.) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 25 stycznia 2024 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego, od wyroku Sądu Powiatowego w Środzie Wielkopolskiej z dnia 5 kwietnia 1963 r., sygn. II Kp 47/63 uchyla zaskarżony wyrok i uniewinnia H. W. od popełnienia przypisanego mu czynu zakwalifikowanego z art. 6a dekretu z dnia 5 lipca 1946 r. o utworzeniu Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, a kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. [J.J.] [as]

Powiązane orzeczenia

V KKN 313/99 2001-05-10Czy przewożenie i rozpowszechnianie wydawnictw o charakterze religijnym, związanych z nauką głoszoną przez rozwiązany związek wyznaniowy, wypełniało znamiona przestępstwa z art. 6 lit. „a” dekretu z dnia 5 lipca 1946 r.…
V KKN 412/99 2001-05-10Czy wprowadzanie bez odpowiedniego zezwolenia literatury religijnej stanowiło przestępstwo z art. 6a dekretu z 1946 r. w brzmieniu nadanym przez dekret z 1952 r., w świetle gwarancji swobody sumienia i wyznania zawartych…
I CR 114/88 1988-05-19Czy odmowa publikacji artykułów przez redakcję czasopisma, nawet jeśli dotyczą one spraw publicznych, stanowi naruszenie dóbr osobistych autora, jeśli działanie redakcji nie jest sprzeczne z prawem?
V KK 31/21 2021-03-17Czy rozpowszechnianie wiadomości, które władze państwowe nie przestrzegają ustaw, może stanowić przestępstwo z art. 22 dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Pań…
I NSNC 89/20 2021-04-21Czy wyrok Sądu Apelacyjnego naruszył zasady demokratycznego państwa prawnego, wolność słowa i prawa człowieka, uzasadniając tym samym uchylenie go w trybie skargi nadzwyczajnej?

Powołane przepisy

art. 6aart. 535 § 5 KPK§ 5

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy