I KK 481/25

I KK 481/25 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Dziergawka w sprawie A. P. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 3 lutego 2026 r., na posiedzeniu bez udziału stron, wniosków obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 17 marca 2025 r., sygn. akt II AKa 88/24, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 2 lutego 2022 r., sygn. akt III K 134/19, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario postanowił nie uwzględnić wniosków. UZASADNIENIE Obrońcy skazanego A. P. w złożonych kasacjach wnieśli o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 17 marca 2025 r., sygn. akt II AKa 88/24, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 2 lutego 2022 r., sygn. akt III K 134/19. W uzasadnieniu wniosków obrońcy wskazali, że rodzaj i charakter podnoszonych zarzutów kasacyjnych uzasadnia wstrzymanie wykonania kary, której odbycie wywołałoby nieodwracalne skutki dla skazanego A. P. Prokurator w odpowiedzi na kasacje obrońców skazanego wniósł o oddalenie kasacji jako bezzasadnych w zakresie zarzutów z pkt 1 obu kasacji i jako I KK 481/25 2 oczywiście bezzasadnych w pozostałym zakresie oraz o nieuwzględnienie wniosków o wstrzymanie wykonania wyroku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wnioski obrońców skazanego nie są zasadne. Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Treść tego przepisuje wprawdzie nie określa przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, jednakże możliwość jego wstrzymania, jak wynika z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa ma charakter wyjątkowy i stanowi odstępstwo od zasady określonej w art. 9 § 2 k.k.w. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że orzeczenie staje się wykonalne z chwilą jego uprawomocnienia. Zatem wstrzymanie wykonania orzeczenia, jako instytucja o charakterze wyjątkowym, może nastąpić przy jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia sytuacji oczywistej zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego skutki (por. postanowienie SN z dnia 8 lutego 2022 r., II KO 111/21, postanowienie SN z dnia 19 października 2021 r., V KK 415/21). Jednocześnie zaznaczyć należy, że w orzecznictwie podkreśla się, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku może mieć miejsce, jeżeli zachodzi wysokie, niemal zbliżone do pewności, prawdopodobieństwo uchylenia prawomocnego wyroku (por. postanowienie SN z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie SN z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21), a w następstwie tego uniewinnienie osoby skazanej, bądź umorzenie wobec niej postępowania (por. postanowienie SN z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, nie przesądzając wprawdzie ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego w stosunku do skazanego, wskazać należy, że żadna z powyższych przesłanek nie zachodzi. Obrońcy skazanego wnosząc o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie I KK 481/25 3 podnieśli takich argumentów, które wskazywałyby na zasadność zastosowania szczególnej instytucji jaką jest wstrzymanie wykonania orzeczenia. Nie sposób także uznać, w oparciu o treść sformułowanych zarzutów, że uwzględnienie przedmiotowych kasacji jawi się jako realne, a wydany przez sąd odwoławczy wyrok jest oczywiście wadliwy. Podkreślić jednocześnie należy, że subiektywne przekonanie o trafności stawianych zarzutów nie przesądza o konieczności wstrzymania wykonania wyroku, a następnie uchylenia wyroku sądu odwoławczego. W odpowiedzi na kasacje prokurator wniósł o nieuwzględnienie wniosków o wstrzymanie wykonania wyroku. Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy stwierdził zatem, że w stosunku do skazanego A. P. nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., skutkującej wstrzymaniem wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 17 marca 2025 r., sygn. akt II AKa 88/24, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 2 lutego 2022 r., sygn. akt III K 134/19. W tej sytuacji, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [J.J.] [a.ł]