I KO 2/21

Sygn. akt I KO 2/21 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon SSN Dariusz Kala (sprawozdawca) w sprawie K. K. o odwołanie warunkowego przedterminowego zwolnienia po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 czerwca 2021 r., kwestii wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt II AKzw (…), utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt III Kow (…) p o s t a n o w i ł stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt II AKzw (…). UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt III Kow (…), Sąd Okręgowy w O. na podstawie art. 160 § 1 pkt 1 k.k.w. odwołał warunkowe przedterminowe zwolnienie udzielone K. K. postanowieniem z dnia 26 października 2010 r., sygn. akt III Kow (…) i zarządził wykonanie reszty nieodbytych kar orzeczonych przez Sąd Rejonowy w B. w sprawach II K (…) i II K (…). W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że odwołanie warunkowego przedterminowego zwolnienia jest – w świetle art. 160 § 1 pkt 1 k.k.w. - 2 obligatoryjne z uwagi na fakt, że K. K., prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w M. z dnia 13 czerwca 2011 r., sygn. akt II K (…), został skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat. Po rozpoznaniu zażalenia, wywiedzionego od powyższego postanowienia przez skazanego, Sąd Apelacyjny w (…), postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt II AKzw (…), zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy. W uzasadnieniu postanowienia wskazano m.in., że postanowieniem Sądu Okręgowego w O. z dnia 17 września 2012 r. wydłużono okres próby wyznaczony postanowieniem Sądu Okręgowego w E. udzielającym K. K. warunkowego przedterminowego zwolnienia do dnia 28 października 2013 r. Organ odwoławczy skonstatował także, że w aktualnym (na dzień orzekania przez sąd I i II instancji – uwaga SN) stanie prawnym zaistniały podstawy do odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia. Okoliczność, że w sprawie III Kow (…) sąd nie znalazł podstaw do odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia jest bez znaczenia, skoro art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny wykonawczy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r., Nr 240, poz. 1431), na mocy którego znowelizowano art. 160 k.k.w., wyraźnie stanowi, że przepisy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się również przy wykonywaniu orzeczeń, które stały się wykonalne przed dniem jej wejścia w życie. Pismem z dnia 13 stycznia 2021 r. (data wpływu do sądu) K. K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 15 kwietnia 2014 r., II AKzw (…). Jako podstawę wznowienia postępowania skazany wskazał uchybienie z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., tj. wydanie orzeczenie mimo zaistnienia przeszkody procesowej z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wznowienie postępowania w przedmiocie odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia nie jest prawnie dopuszczalne, czy to w trybie przewidzianym w art. 540 k.p.k., czy to w trybie wskazanym w art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k. czy też – co w tej sprawie najistotniejsze – na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. Treść powyższych regulacji jednoznacznie wskazuje na to, że odnoszą się one jedynie do postępowania rozstrzygającego w kwestii odpowiedzialności karnej 3 oskarżonego. Stanowisko to, jak wskazano w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2013 r., IV KO 75/13 (zob. też cytowane tam judykaty), jest ugruntowane w orzecznictwie tego sądu. Jak trafnie podkreślono w powołanym postanowieniu, choć odwołanie warunkowego przedterminowego zwolnienia ma negatywne konsekwencje dla sfery wolności osobistej, to nie zmienia to faktu, iż rozstrzygnięcie to nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej. Z powyższych względów, nie mogąc analizować merytorycznej zasadności podniesionych w piśmie skazanego kwestii, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.