I KO 33/24

Izba Karna2024-05-29

Skład orzekający: Anna Dziergawka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania karnego złożony przez skazanego osobiście, oparty na kwestionowaniu diagnozy biegłych, może zostać przyjęty przez Sąd Najwyższy, jeśli jego oczywista bezzasadność wynika z treści wniosku?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, jeśli jego oczywista bezzasadność wynika z treści, a wnioskodawca nie przedstawił argumentacji wskazującej na istnienie podstaw do wznowienia. Postępowanie wznowieniowe jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego celem jest badanie ustawowo skatalogowanych podstaw, a nie ponowna ocena dowodów czy ustaleń faktycznych dokonanych w prawomocnym wyroku.
Stan faktyczny
Skazany A. D. złożył wniosek o wznowienie postępowania karnego, argumentując, że biegli sądowi postawili mu niewłaściwą diagnozę choroby psychicznej. Wniosek został złożony osobiście przez skazanego. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.

Pełny tekst orzeczenia

I KO 33/24 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Dziergawka w sprawie skazanego A. D., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 maja 2024 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 23 października 2023 r., sygn. akt II AKa 278/23, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 maja 2023 r., sygn. akt III Ko 504/22, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Skazany A. D. pismem z dnia 28 marca 2024 r. (data prezentaty), wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 23 października 2023 r., sygn. akt II AKa 278/23, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 maja 2023 r., sygn. akt III Ko 504/22, argumentując m.in., że biegli sądowi stawiają wobec niego niewłaściwą diagnozę o chorobie psychicznej. I KO 33/24 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przepis art. 545 § 3 k.p.k. stanowi, iż sąd, orzekając jednoosobowo, odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od prokuratora, adwokata, radcy prawnego albo radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. Powyższe unormowanie pozwala więc na wstępną kontrolę wniosku o wznowienie – i to bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych - celem wyeliminowania konieczności przeprowadzania różnego rodzaju czynności procesowych związanych z wnioskiem, który w stopniu oczywistym nie może doprowadzić do wznowienia postępowania. Lektura wniosku o wznowienie postępowania, sporządzonego osobiście przez A. D., pozwala na uznanie, iż wnioskujący nie przedstawił żadnej argumentacji, która w jakikolwiek sposób wskazywałaby na istnienie podstaw do wznowienia postępowania. Z jego treści wynika bowiem jego oczywista bezzasadność, uzasadniająca odmowę jego przyjęcia. Zaznaczyć trzeba, że wniosek o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego podstawy zostały ustawowo skatalogowane (art. 540-540b k.p.k.) i postępowanie wznowieniowe sprowadza się wyłącznie do ich badania (por. postanowienie SN z dnia 15 września 2022 r., V KO 67/22, LEX nr 3485719). Sąd w ramach postępowania wznowieniowego zobowiązany jest do zbadania, czy ujawniły się nowe fakty lub dowody, wykazujące znaczne prawdopodobieństwo błędności prawomocnego wyroku. Przy czym należy podkreślić, że w sprawie o wznowienie postępowania nie dokonuje się na nowo oceny zebranych w toku procesu dowodów i poprawności przyjętych w oparciu o nie ustaleń faktycznych będących podstawą prawomocnego wyroku, nie przeprowadza się też nowych dowodów. Nie jest możliwe także poddanie ponownej ocenie opinii biegłych powołanych w sprawie, a kwestionowanej obecnie przez wnioskodawcę. W świetle powyższego, już prima vista nie mógł być uznany za skuteczny wniosek dążący do wzruszenia w tym nadzwyczajnym trybie prawomocnego I KO 33/24 3 wyroku, sprowadzający się do kwestionowania przyjętych przez sądy ustaleń faktycznych i wspierających je dowodów. W ramach postępowania o wznowienie, procedowanie w tym zakresie nie jest dopuszczalne. W trakcie tego postępowania przedmiotem rozstrzygnięcia nie jest bowiem kwestia odpowiedzialności karnej skazanego, której dotyczy prawomocne orzeczenie kończące postępowanie sądowe. Postępowanie wznowieniowe nie może stanowić powtórzenia postępowania apelacyjnego i nie jest swego rodzaju „trzecią instancją”, mającą służyć kolejnemu weryfikowaniu poprawności orzeczeń zapadłych w sądach pierwszej i drugiej instancji. W tym miejscu warto podkreślić, że w dniu 15 stycznia 2024 r., w sprawie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu o sygn akt II Aka 278/23, obrońca wyznaczony z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej w omawianej sprawie. Nie sygnalizował także konieczności wznowienia postępowania. Należy jednocześnie wskazać, iż złożenie wniosku o wznowienie postępowania na korzyść skazanego nie jest ograniczone żadnym terminem, zatem może on to uczynić poprzez sporządzenia wniosku przez ustanowionego przez siebie adwokata lub radcę prawnego, o ile obrońca uzna, że powody do wznowienia postępowania wskazane w przepisach kodeksu postępowania karnego rzeczywiście zachodzą. W chwili obecnej brak jest podstaw do stwierdzenia istnienia takich powodów. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [J.J.] [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 545 § 3 KPKart. 540§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy