I KZ 10/21

Sygn. akt I KZ 10/21 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący) SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) w sprawie R. C. skazanego z art. 148 § 2 pkt 3 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 czerwca 2021 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 marca 2021 r., sygn. akt I KO 26/20, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE E. C. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 marca 2021 r. (sygn. akt I KO 26/20) w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności. W zażaleniu zarzucił rażącą obrazę przepisów dotyczących prawa strony w postępowaniu, błąd w ustaleniach faktycznych przez błędną interpretację przywołanych w pierwotnym wniosku przepisów oraz obrazę przepisów EKPC poprzez nierozpoznanie sprawy w sposób rzetelny. Wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Najwyższemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Zażalenie nie jest zasadne. Zażalenie tylko formalnie wypełnia przesłanki środka odwoławczego. Poza przytoczonymi powyżej zarzutami, pozostała jego część jest ciągiem ogólnych zarzutów do wymiaru sprawiedliwości i organów ścigania. Wnioskodawca opisuje w uzasadnieniu zażalenia swoją wersję wydarzeń dotyczących czynu, za jaki został skazany. Nie przedstawia jakiegokolwiek argumentu mającego rozwijać postawione zarzuty. Przypomnieć wypada, że zażalenie ma dotyczyć konkretnego postanowienia Sądu Najwyższego i wskazać jego mankamenty. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.