I KZ 15/24

PostanowienieIzba Karna2024-05-22

Skład orzekający: Antoni Bojańczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy, wydane na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 1 i 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k., jest prawidłowe, gdy skazany nie wskazał w kasacji żadnych uchybień określonych w art. 439 k.p.k. i nie orzeczono wobec niego kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania?
Ratio decidendi
Zażalenie skazanego na zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji nie zasługuje na uwzględnienie. Kasacja może być wniesiona na korzyść skazanego jedynie w ściśle określonych przypadkach, zgodnie z art. 523 § 1 i 2 k.p.k. W sytuacji, gdy nie orzeczono kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, a skazany nie podniósł żadnych zarzutów wskazujących na wystąpienie uchybień określonych w art. 439 k.p.k., kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy. Zarządzenie o odmowie przyjęcia takiej kasacji jest zatem prawidłowe.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący B. W. za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. na karę grzywny i zobowiązujący do naprawienia szkody. Skazany wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego, jednak nie sformułował w niej żadnych zarzutów, a jedynie przedstawił własne stanowisko. Zastępca Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego odmówił przyjęcia kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy. Skazany złożył zażalenie na to zarządzenie, które Sąd Najwyższy utrzymał w mocy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji.

Pełny tekst orzeczenia

I KZ 15/24 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk w sprawie B. W. skazanego z art. 288 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 maja 2024 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału XVII Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Poznaniu – sędziego J. A. z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. akt XVII WKK 31/23 (XVII Ka 826/23), w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 10 października 2023 r., sygn. akt XVII Ka 826/23 Sąd Okręgowy w Poznaniu utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Złotowie z dnia 20 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 816/19 skazujący B. W. za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. na karę 200 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 15 zł (pkt 1). Jednocześnie na podstawie art. 46 § 1 k.k. sąd pierwszej instancji zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz Nadleśnictwa J. kwoty 1.704,78 zł (pkt 2), a także orzekł o kosztach sądowych (pkt 3). I KZ 15/24 2 Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skazanemu w dniu 23 listopada 2023 r. (elektroniczne pokwitowanie odbioru k. 196 akt sprawy o sygn. II K 816/19). Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 10 października 2023 r. wniósł skazany w dniu 6 grudnia 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – koperta, k. 201). Nie sformułował w niej jednak żadnych zarzutów, przedstawiając li tylko własne stanowisko w sprawie co do ustaleń faktycznych i prawnych. Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2024 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału XVII Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Poznaniu – sędzia J. A. , na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 1 i 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k., odmówił przyjęcia kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy, albowiem w kasacji nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k., uchybień takich nie dostrzegł też Sąd Okręgowy w osobie sędziego rozpoznającego apelację, ani sędzia wydający przedmiotowe zarządzenie. Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył skazany. Zaskarżył je w całości, jednak nie przedstawił żadnych zarzutów, a jedynie powtórzył argumentację wskazaną uprzednio w kasacji. Konkludując wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skazany nie przedstawił w nim żadnych zarzutów ani argumentacji zasługującej na uwzględnienie. Powtórzył jedynie argumentację wskazaną uprzednio w kasacji, kwestionującą sprawstwo w zakresie umyślności popełnienia przypisanego mu czynu z art. 288 § 1 k.k. Argumentacja ta w istocie stanowi powtórzenie zarzutów apelacyjnych, do których odniósł się wnikliwie sąd odwoławczy w treści uzasadnienia wyroku (zob. sekcja 3 uzasadnienia formularzowego s. 3-9 k. 175-181 akt sprawy o sygn. II K 816/19). Skazany pomija treść przepisu art. 523 § 1 k.p.k., określającego podstawy kasacji, uzupełnionego przez art. 523 § 2 k.p.k., który jako zasadę ustanawia warunek, zgodnie z którym kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę I KZ 15/24 3 pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Odstępstwo od tej zasady dotyczy jedynie podmiotów szczególnych, wskazanych w art. 521 k.p.k. oraz sytuacji, w której podnosi się wystąpienie uchybień, wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.). Zastępca Przewodniczącego Wydziału XVII Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Poznaniu, nie stwierdzając podniesienia przez skazanego jednej z okoliczności, która mogłaby stanowić tzw. bezwzględną podstawę odwoławczą, słusznie więc odmówił przyjęcia kasacji w sprawie, w której nie orzeczono wobec skazanego bezwzględnej kary pozbawienia wolności, a wyłącznie karę grzywny. Kierując się powyższym, nie dostrzegając okoliczności, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. [J.J.] [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 288 § 1 KKart. 437 § 1 KPKart. 518 KPKart. 46 § 1 KKart. 530 § 2 KPKart. 523 § 1art. 429 § 1 KPKart. 439 KPKart. 523 § 1 KPKart. 523 § 2 KPKart. 521 KPKart. 523 § 4 pkt 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026. · PDF źródłowy