I KZ 24/23

PostanowienieIzba Karna2023-08-22

Skład orzekający: Jarosław Matras

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skazanemu należy wyznaczyć obrońcę z urzędu do sporządzenia zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, jeśli samodzielnie złożył już zażalenie, a sprawa nie podlega przymusowi adwokacko-radcowskiego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku skazanego o ustanowienie obrońcy z urzędu. Skazany samodzielnie złożył już zażalenie, które zostało przyjęte. Ponadto, sprawa nie podlega przymusowi adwokacko-radcowskiego, co przy zastosowaniu art. 427 § 2 a contrario k.p.k. w zw. z art. 433 § 1 k.p.k. zapewnia rozpoznanie sprawy w najszerszym możliwym zakresie. Wyznaczenie obrońcy z urzędu do złożenia zażalenia nie było celowe.
Stan faktyczny
Skazany złożył wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy rozpoznał ten wniosek na posiedzeniu. Skazany złożył już samodzielnie zażalenie, które zostało przyjęte.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku skazanego o ustanowienie obrońcy z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

I KZ 24/23 POSTANOWIENIE Dnia 22 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie T.F. skazanego za czyn z art. 197 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 sierpnia 2023 r., wniosku skazanego o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 2023 r., sygn. akt I KO 25/23, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 81a § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku skazanego o ustanowienie obrońcy z urzędu. UZASADNIENIE Wniosek skazanego (datowany na 7.08.2023 r.) o wyznaczenie obrońcy z urzędu nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skazany złożył już samodzielnie zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego, zażalenie to zostało przyjęte, a ponadto nie jest ono objęte przymusem adwokacko-radcowskim, co zważywszy na treść art. 427 § 2 a contrario k.p.k. w zw. z art. 433 § 1 k.p.k. daje gwarancje rozpoznania sprawy w najszerszym możliwym zakresie, tzn. przez pryzmat wszystkich podstaw odwoławczych. Skoro zatem skazany może w sposób I KZ 24/23 2 samodzielny doprowadzić do pełnej i kompleksowej kontroli odwoławczej, to wyznaczenie mu obrońcę z urzędu do złożenia zażalenia nie jest celowe. Z tych powodów orzeczono jak wyżej. [ms] r.g.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 197 § 1 KKart. 81a § 2 KPKart. 545 § 3 KPKart. 427 § 2art. 433 § 1 KPK§ 1§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy