II KB 8/24

Izba Karna2024-04-10

Skład orzekający: Antoniego Bojańczyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zbadanie spełnienia przez sędziego wymogów niezawisłości i bezstronności, oparty na nieprawdziwych przesłankach faktycznych i nieprecyzyjnie sformułowany, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 29 § 6 i n. uSN, odrzucił wniosek o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego, stwierdzając, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych. W szczególności nie wskazywał na sposób postępowania sędziego po powołaniu i jego wpływ na naruszenie standardu niezawisłości lub bezstronności, a ponadto opierał się na nieprawdziwej przesłance faktycznej dotyczącej orzekania sędziego w Izbie Dyscyplinarnej.
Stan faktyczny
Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek o zbadanie spełnienia przez sędziego SN Antoniego Bojańczyka wymogów niezawisłości i bezstronności. Wniosek został złożony przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego. Jako podstawę wniosku wskazano m.in. fakt orzekania sędziego w Izbie Dyscyplinarnej, co okazało się nieprawdą. Sąd Najwyższy stwierdził, że wniosek nie spełnia wymogów formalnych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych. Odpis zarządzenia został doręczony stronom, a o wniosku i zarządzeniu zawiadomiono sędziego oraz Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych.

Pełny tekst orzeczenia

II KB 8/24 ZARZĄDZENIE Dnia 10 kwietnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Zbigniew Kapiński W związku z wnioskiem o zbadanie spełnienia przez SSN Antoniego Bojańczyka wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących powołaniu i postępowania po powołaniu, który wpłynął do Sądu Najwyższego, na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 29 § 6 i n. uSN, stwierdziwszy, że: - wniosek pochodzi od strony postępowania przed Sądem Najwyższym – oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego (art. 29 § 7 uSN), - został sporządzony, podpisany i wniesiony przez pełnomocnika – r.pr. A. K. (art. 871 § 1 k.p.c. w zw. z art. 29 § 8 zd. czwarte uSN), - został wniesiony z zachowaniem terminu tygodniowego (art. 29 § 8 zd. pierwsze uSN) 1) wniosek odrzucić; 2) odpis zarządzenia doręczyć oskarżycielowi posiłkowemu subsydiarnemu i jego pełnomocnikowi oraz dołączyć do akt II KK 209/23; 3) o wniosku i o wydanym zarządzeniu zawiadomić SSN Antoniego Bojańczyka; 4) zawiadomić Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. o odrzuceniu wniosku; 5) zakreślić sprawę w repertorium KB jako zakończoną w inny sposób. ł.n II KB 8/24 2 UZASADNIENIE Choć Kodeks postępowania karnego nie przewiduje w niniejszym wypadku obowiązku sporządzenia uzasadnienia, gdyż zarządzenie to jest niezaskarżalne (por. art. 99 § 2 k.p.k.), to sporządzenie pisemnych motywów było konieczne, a to w szczególności z uwagi na pkt 4 zarządzenia. Wniosek pełnomocnika nie spełnia wszystkich wymaganych prawem wymogów, nie wskazuje bowiem na sposób postępowania sędziego po powołaniu i tego, jak okoliczności dotyczące postępowania sędziego po powołaniu w realiach tej konkretnej sprawy – w rozumieniu art. 29 § 5 i n. uSN – miałyby ono wpływać na naruszenie standardu niezawisłości lub bezstronności, a przez to – na jej wynik. Za przywołanie takowych okoliczności nie można natomiast żadną miarą przyjąć wskazywanego we wniosku przez pełnomocnika faktu, że Sędzia Antoni Bojańczyk orzekał w Izbie Dyscyplinarnej, także po wydaniu przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej postanowień z 2020 r. i 2021 r. Sędzia Antoni Bojańczyk nie orzekał nigdy w Izbie Dyscyplinarnej – a fakt tej przywołanie tej okoliczności we wniosku przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego może być tłumaczony albo przeklejeniem tej części wniosku z wniosku złożonego w innej sprawie w stosunku do innego sędziego lub z braku należytego i merytorycznego przygotowania do złożenia żądania stanowiącego przedmiot pisma. W niniejszej sprawie zachodziła – z uwagi na obowiązek wynikający z art. 29 § 11 uSN, jak sposób sformułowania wniosku – potrzeba zawiadomienia Dziekana Rady Okręgowego Izby Radców Prawnych w W. o odrzuceniu wniosku; r.g.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 429 § 1 KPKart. 29 § 6art. 29 § 7art. 871 § 1 KPCart. 29 § 8art. 99 § 2 KPKart. 29 § 5art. 29 § 11§ 1§ 6§ 7§ 8

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy