II KK 119/25

II KK 119/25 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2025 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron, sprawy W. K., skazanego z art. 209 § 1a k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 9 października 2024 r., sygn. V Ka 119/24, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Radomiu z dnia 28 listopada 2023 r., sygn. II K 2525/22, na podstawie art. 531 § 1 zd. pierwsze k.p.k. p o s t a n o w i ł: 1. pozostawić kasację bez rozpoznania; 2. obciążyć skazanego W. K. kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIE Kasację obrońcy skazanego W. K. r. pr. M. S. należało pozostawić bez rozpoznania ⎯ jako niedopuszczalną z mocy ustawy. Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy tylko nadzwyczajnych środków zaskarżenia wnoszonych z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji wnoszonych przez jeden z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.). II KK 119/25 2 W zapadłym w sprawie wyroku sądu a quo, za przypisany skazanemu czyn zakwalifikowany jako przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. wymierzono W. K. karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na roczny okres próby (pkt. I i II wyroku Sądu Rejonowego w Radomiu z dnia 28 listopada 2023 r., sygn. II K 2525/22). Orzeczenie to, zostało następnie zmienione zaskarżonym obecnie kasacją wyrokiem Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 9 października 2024 r., sygn. V Ka 119/24, m. in. w ten sposób, że - stosując przepisy ustawy Kodeks karny w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023r. - za przypisany oskarżonemu czyn na podstawie art. 209 § 1a k.k. w zw. z art. 34 § 1 i 1a w zw. z art. 35 § 1 k.k. wymierzono karę 3 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 godzin miesięcznie (pkt I). W kasacji wniesionej przez obrońcę ⎯ co jednoznacznie wynika tak z treści zarzutów zawartych w petitum, jak i z jej części motywacyjnej ⎯ nie nawiązano do żadnego z uchybień określonych w treści przepisu art. 439 § 1 k.p.k. Tak zredagowana kasacja ⎯ w świetle jednoznacznej treści dyspozycji art. 523 § 2 k.p.k. ⎯ jest niedopuszczalna. W efekcie musiało to skutkować pozostawieniem jej bez rozpoznania na podstawie brzmienia przepisów art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. a contrario. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w części dyspozytywnej (pkt 1), obciążając jednocześnie ⎯ na zasadzie art. 637a k.p.k. w zw. art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. ⎯ kosztami postępowania kasacyjnego skazanego W. K. (pkt 2). [J.J.] [r.g.] II KK 119/25 3