II KK 148/23

II KK 148/23 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie K.C. skazanej z art. 286 § 1 k.k. i inn. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 maja 2023 r. wniosku obrońcy skazanej o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt: II AKa 317/22, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 20 lipca 2022 r., sygn. akt: IV K 79/21, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wstrzymać wykonanie wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt: II AKa 317/22, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 20 lipca 2022 r., sygn. akt: IV K 79/21. UZASADNIENIE W pierwszym rzędzie należało rozważyć kwestię dopuszczalności zarzutów kasacji, oczywiście poza zarzutem naruszenia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., a to z uwagi na niezaskarżenie wyroku sądu pierwszej instancji przez obrońcę oskarżonej i zmianę tegoż wyroku przez sąd odwoławczy wyłącznie w zakresie kary na niekorzyść oskarżonej. Mając na uwadze zasadę, że potencjalny substrat zaskarżenia w trybie kasacji jest wyznaczony przez zakres rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przez sąd odwoławczy, gdyż strona może wnieść kasację tylko od orzeczenia sądu odwoławczego, należałoby przyjąć, że orzekanie przez sąd odwoławczy jedynie w zakresie kary wyklucza możliwość wniesienia kasacji co do winy sprawcy. Wyjątkiem jest jednak sytuacja, gdy w skardze kasacyjnej zostaną podniesione zarzuty procesowe, wedle których sąd odwoławczy, rozpoznając apelację w części dotyczącej kary, nie wyszedł poza jej granice, przez co nie orzekał o winie, chociaż mógł i powinien był tego dokonać ( por. A. Sakowicz II KK 148/23 2 (red.) Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2015, s. 1046). Podzielając tę argumentację i odwołując się do treści zarzutów kasacji, uznano, że pozostałe zarzuty kasacji są dopuszczalne procesowo. Przechodząc do zasadniczych rozważań w zakresie wniosku, należało podnieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku może nastąpić tylko wyjątkowo. Kontrola kasacyjna dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, któremu przysługuje domniemanie trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, zaś zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania wyroku jest odstępstwem od reguły bezzwłocznej wykonalności prawomocnego wyroku. Dla takiego postąpienia konieczne jest stwierdzenie zaistnienia szczególnych względów, w szczególności, że podniesione zarzuty są prima facie zasadne i wobec tego zachodzi wysokie prawdopodobieństwo wydania orzeczenia kasatoryjnego. Rozpoznając wniosek Sąd Najwyższy – nie przesądzając oczywiście ostatecznego efektu wniesienia kasacji, który to środek zaskarżenia będzie stanowił przedmiot badania na rozprawie – w pierwszej kolejności odniósł się do najpoważniejszego zarzutu kasacji, uchybienia wskazanego w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Kwestia należytej – w kontekście treści art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. – obsady sądu odwoławczego, w sytuacji udziału w składzie tego sądu sędziego sądu niższej instancji delegowanego do sądu odwoławczego na podstawie delegacji Ministra Sprawiedliwości, niewątpliwie budzi wątpliwości interpretacyjne w orzecznictwie sądów powszechnych. Z tego też powodu to zagadnienie prawne, na skutek zadania pytania prawnego przez jeden z sądów powszechnych, będzie przedmiotem rozpoznania przez 7- osobowy skład Sądu Najwyższego. Zatem na tym etapie procedowania uznanie tego zarzutu jako oczywiście zasadnego byłoby ustaleniem przedwczesnym. Co do oceny kolejnych zarzutów kasacji, to w odniesieniu do zarzutu z pkt 1 b) ( zarzut rozwinięty w kasacji w zakresie […]) oraz zarzutu z pkt 2 b) ( […]) należało stwierdzić, że zarzuty te mogą nie być pozbawione racji prawnych. W tej sytuacji należało uwzględnić wniosek obrońcy o wstrzymanie wykonania kary, mając na uwadze możliwość wydania w tej sprawie orzeczenia kasatoryjnego w celu dokonania ponownej, przy uwzględnieniu treści art. 440 k.p.k., oceny zakresu odpowiedzialności karnej oskarżonej. Analiza pozostałych zarzutów kasacji nie prowadzi do uznania ich oczywistej trafności skutkującej możliwość wydania wyroku kasatoryjnego. Z tych względów orzeczono jak na wstępie. (J.D.) II KK 148/23 3