II KK 161/17

Sygn. akt II KK 161/17 POSTANOWIENIE Dnia 23 maja 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie K. D. M. skazanego art. 43 ust. 3 w zw. z art. 43 ust. 1 ustawy o przedziwdziałaniu narkomanii z dnia 24 kwietnia 1997 r. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 maja 2017 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 19 lutego 2016 r., sygn. akt X Ka (…), utrzymującym w mocy orzeczenie Sądu Rejonowego w P. z dnia 7 października 2014 r., sygn. akt II K (…), K. M. został skazany na karę roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności. W związku ze skierowaną do Sądu Najwyższego kasacją od orzeczenia Sądu odwoławczego, obrońca skazanego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia „z uwagi na okoliczności wskazujące na słuszność podniesionych zarzutów”. Na wstępie należy podkreślić, że samo wniesienie kasacji nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń. Konieczne jest bowiem zaistnienie wyjątkowych względów pozwalających na ustalenie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować 2 dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Istnienia takich względów w rozpoznawanej sprawie obrońca skazanego jednak nie wykazał. Zaistnienie w sprawie uchybień, na które wskazuje obrońca skazanego w kasacji nie jest na tyle oczywiste, by badanie sprawy przez pryzmat przesłanek określonych w art. 532 § 1 k.p.k. przesądzało o konieczności przełamania reguły bezzwłocznego wykonania prawomocnego wyroku. Konkludując stwierdzić należy, że nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł, jak na wstępie.