II KK 177/13

Sygn. akt II KK 177/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 9 lipca 2013 r. sprawy A. H. L. oskarżonego o popełnienie czynu z art. 305 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. prawo własności przemysłowej z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. akt X Ka […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 1 czerwca 2012 r., sygn. akt II K […], p o s t a n o w i ł: 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć oskarżyciela posiłkowego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Kasacja wniesiona w imieniu oskarżyciela posiłkowego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym. Skarżący tylko pozornie podnosi w niej zarzut związany z naruszeniem prawa procesowego, którego miałby dopuścić się Sąd Odwoławczy, gdy w istocie skierowana jest ona przeciwko ustaleniom faktycznym i ocenom dokonanym przez 2 Sąd I – instancji. Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie od wyroków sądów odwoławczych oraz art. 523§1 k.p.k. i który nie dopuszcza skarżenia w tym postępowaniu ustaleń faktycznych. Przechodząc bezpośrednio do oceny zarzutu podniesionego w kasacji stwierdzić jedynie wypada, że Sąd Odwoławczy nie mógł naruszyć art. 168 k.p.k. w sytuacji, gdy samodzielnie nie prowadził postępowania dowodowego. Tak sformułowany zarzut skierowany jest wyłącznie przeciwko procedowaniu przed Sądem I – instancji i w najmniejszym stopniu nie został powiązany z postępowaniem apelacyjnym (brak choćby zarzutu naruszenia art. 433§2 k.p.k., czy 457§3 k.p.k.). Zarzut stawiany w tym zakresie został dostrzeżony przez Sąd Okręgowy, który ustosunkował się do tej kwestii na k. 3 uzasadnienia swego wyroku. Jak wskazano już wyżej, pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego nie przedstawił jakiejkolwiek argumentacji skierowanej przeciwko wywodom tego ostatniego Sądu. Przypomnieć zaś wypada, że postępowanie kasacyjne nie ma charakteru instancyjnego i nie mogą w nim być podnoszone zarzuty skierowane przeciwko procedowaniu przez Sąd I – instancji (za wyjątkiem tych, które mają charakter bezwzględnych przesłanek odwoławczych z art. 439 k.p.k., a żadna z nich nie zaistniała w niniejszej sprawie). Powyższe skutkowało uznaniem skargi kasacyjnej za bezzasadną w stopniu oczywistym. Oskarżyciela posiłkowego, obciążono kosztami sądowych postępowania kasacyjnego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia. aw