II KK 183/14

Sygn. akt II KK 183/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 sierpnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Ryński SSN Jarosław Matras Protokolant Ewa Oziębła po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 sierpnia 2014r. na posiedzeniu w sprawie T. G. skazanego z art. 233 § 1 k.k. i in. kwestii pozostawienia bez rozpoznania kasacji obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt VI Ka […], zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 12 listopada 2012 r., sygn. akt III K […], p o s t a n o w i ł 1) pozostawić kasację bez rozpoznania; 2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowania kasacyjne w części go dotyczącej UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 12 listopada 2012 r. T. G. wymierzona została między innymi kara roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 4 lat próby. Po rozpoznaniu apelacji obrońcy Sąd Okręgowy w W., wyrokiem z dnia 21 stycznia 2014 r., utrzymał w stosunku do tego skazanego wyrok w mocy. Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego T. G., podnosząc zarzuty: rażącego naruszenia prawa przez zastosowanie przy ocenie 2 bezspornego stanu faktycznego domniemań na niekorzyść skazanego, co doprowadziło do błędnego wyroku skazującego; naruszenia art. 424 § 1 k.p.k. przez brak w uzasadnieniu wyroku Sądu pierwszej instancji oceny wyjaśnień skazanego, która została dołączona w terminie późniejszym w formie notatki urzędowej. Autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i uniewinnienie T. G.. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w W. wniósł o pozostawienie jej bez rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasację w niniejszej sprawie należało pozostawić bez rozpoznania. Na pełną akceptację zasługiwało stanowisko prokuratora zawarte w odpowiedzi na tę skargę. Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia kasację bez rozpoznania między innymi, jeżeli nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k., w tym jeżeli zachodzą okoliczności wskazane w art. 429 § 1 k.p.k. Zgodnie z art. 523 § 2 i 4 k.p.k., kasacja wniesiona na korzyść oskarżonego, któremu nie została wymierzona bezwzględna kara pozbawienia wolności, oparta może być jedynie na uchybieniach wymienionych w art. 439 k.p.k. W przeciwnym wypadku jest ona niedopuszczalna z mocy ustawy, co uniemożliwia jej merytoryczne rozpoznanie. W niniejszej sprawie skarżący oparł swoja kasację wyłącznie na względnych powodach odwoławczych spoza katalogu zawartego w art. 439 k.p.k. Ponadto w skardze brak jest jakichkolwiek treści, które choćby pośrednio dotyczyły bezwzględnych przyczyn odwoławczych. W związku z tym, w oparciu o art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k., kasacja jako niedopuszczalna z mocy ustawy, pozostawiona została bez rozpoznania. O kosztach postępowania za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 518 k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. aw