II KK 201/12

WyrokIzba Karna2012-08-29

Skład orzekający: Rafał Malarski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego na samoistną karę grzywny, oparta na tzw. innym rażącym naruszeniu prawa na korzyść oskarżonego, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Kasacja oparta na tzw. innym rażącym naruszeniu prawa na korzyść oskarżonego może być wniesiona tylko w razie skazania oskarżonego na karę pozbawienia wolności wykonywaną bezwzględnie. Nie służy ona w przypadku skazania na inną karę, np. samoistną grzywnę. W związku z tym, jeśli skazany został prawomocnie na samoistną karę grzywny, a w kasacji nie podniesiono uchybień z art. 439 § 1 k.p.k., należy ją uznać za niedopuszczalną i pozostawić bez rozpoznania.
Stan faktyczny
Obrońca skazanego M. D. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego, który zmieniał wyrok Sądu Rejonowego. Skazany został prawomocnie na samoistną karę grzywny. Kasacja opierała się na tzw. innym rażącym naruszeniu prawa na korzyść oskarżonego i nie podnosiła uchybień z art. 439 § 1 k.p.k.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił pozostawić kasację bez rozpoznania i obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KK 201/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 sierpnia 2012 r., w sprawie M. D. skazanego z art. 291 § 2 k.k. z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 21 grudnia 2011 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego z dnia 8 września 2011 r., postanowił: 1) pozostawić kasację bez rozpoznania; 2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne UZASADNIENIE W świetle art. 523 § 2 k.p.k. kasacja oparta na tzw. innym rażącym naruszeniu prawa na korzyść oskarżonego może być wniesiona przez strony tylko w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwa skarbowe na karę pozbawienia wolności i to bezwzględnie wykonywaną. Nie służy tym samym przy skazaniu na karę inną niż pozbawienie wolności, np. na samoistną grzywnę. Skoro w konkretnej sprawie M. D. skazany został prawomocnie na samoistną karę grzywny w ilości 30 stawek dziennych, każda w wysokości 40 zł, to kasację jego obrońcy, w której nie podniesiono uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k., należało uznać za niedopuszczalną i pozostawić ją bez rozpoznania (art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.). O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 291 § 2 KKart. 523 § 2 KPKart. 439 § 1 KPKart. 531 § 1 KPKart. 530 § 2 KPKart. 637 § 1 KPKart. 636 § 1 KPKart. 518 KPK§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy