II KK 250/24

II KK 250/24 POSTANOWIENIE Dnia 8 sierpnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie A. W., skazanego za czyn z art. 200 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 8 sierpnia 2024 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 31 października 2023 r., V Ka 749/23, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 30 maja 2023 r., II K 1543/22, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Na skutek kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 31 października 2023 r., V Ka 749/23, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 30 maja 2023 r., II K 1543/22, przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa A. W. W tym postępowaniu A. W. został prawomocnie skazany za ciąg trzech przestępstw z art. 200 § 1 k.k. i z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 200 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz za czyn z art. 207 § 1a k.k., za który wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności – jako karę łączną II KK 250/24 2 wymierzono A. W. karę 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto postępowanie karne o czyn zakwalifikowany ostatecznie z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 217 § 1 k.k. zostało umorzone na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. W kasacji obrońca zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego nią wyroku wskazując, że za jego uwzględnieniem przemawiają okoliczności dwojakiej natury. Przede wszystkim zaakcentował to, że biorąc pod uwagę spodziewany czas oczekiwania na rozpoznanie kasacji, skazany odbędzie już znaczną część orzeczonej względem niego kary pozbawienia wolności, co stanowić będzie niekorzystny i nieodwracalny skutek. Obrońca zauważa, że wykonanie prawomocnego wyroku jest w zasadzie okolicznością jak najbardziej naturalną, niemniej, gdy zaważy się, że – w ocenie skarżącego – skazanemu naruszono prawo do rzetelnego procesu, pogląd o nieodwracalnym skutku wykonania orzeczenia jest w pełni zasadny. Obrońca powołał się również na orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazujące na to, że zastosowanie instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. jest uzasadnione, gdy jeszcze przed rozpoznaniem kasacji jest widoczne wysokie prawdopodobieństwo jej uwzględnienia oraz można przyjąć, że wykonywanie orzeczenia wywołałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, przez co zostałby on niezasadnie pokrzywdzony. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku nie jest zasadny. Wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy. O zastosowaniu tej instytucji powinna przesądzać ranga zarzutów kasacyjnych i bardzo wysoki stopień prawdopodobieństwa uchylenia orzeczenia, przy jednoczesnym uznaniu, że jego wykonywanie przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki dla osoby, której orzeczenie dotyczy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2023 r., III KK 645/22). Dokonywana na potrzeby rozpoznania wniosku analiza kasacji i akt tej sprawy doprowadziła Sąd Najwyższy do konkluzji, że nie ziściły się przesłanki do wstrzymania wykonania wyroku w trybie art. 532 § 1 k.p.k. Dla uwzględnienia II KK 250/24 3 wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji musiałoby być niemal zbliżone do pewności, oczywistości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21) i prowadzić do wniosku o potrzebie uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18), ewentualnie wydania innego rozstrzygnięcia, które spowoduje, że wykonywanie kary do czasu rozpoznania kasacji okaże się niesłuszne i odbędzie się z pokrzywdzeniem skazanego. W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy. Sąd Najwyższy dostrzega, że w kasacji obrońca podnosi zarzuty różnego rodzaju, w tym także zarzut wskazujący na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej. To jednak nie przesądza niejako automatycznie o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji skarżącego od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. [J.I.] [ms]