II KK 26/17

Sygn. akt II KK 26/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Gradzik na posiedzeniu wyznaczonym w trybie art. 535§3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 lutego 2017 r., sprawy J. J. skazanego z art. 13§1 kk w zw. z art. 286§1 kk, art. 271§3 kpk i art. 294§1 kpk z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 września 2016 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt XVIII K […] p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną; 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Ł. wyrokiem z dnia 16 grudnia 2015r., sygn. XVIII K […] uznał J. J. za winnego tego, że w styczniu 2012r. w miejscowości B., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, jako właściciel P. […] wprowadził w błąd I. B. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą W. w W., w zakresie istnienia po jej stronie zobowiązania finansowego na rzecz jego firmy w ten sposób, że wykorzystał trzy czyste formularze faktur podpisane przez I. B. na prośbę oskarżonego, które miały stanowić ewentualne „zabezpieczenie transakcji”, a następnie będąc jako właściciel firmy uprawniony do wystawienia dokumentu – 2 faktury, wykorzystał je niezgodnie z wyżej wymienionymi ustaleniami, poprzez wystawienie na obu tych formularzach trzech faktur, w których poświadczył nieprawdę co do dokonania sprzedaży towaru przez firmę „M.” na rzecz firmy pokrzywdzonej o wartości 1.248.784 zł, a następnie przesłał wyżej wymienione faktury na adres firmy pokrzywdzonej celem wywiązania się z płatności wynikających z tych faktur, czym usiłował doprowadzić pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w wyżej wymienionej kwocie, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę zapłaty ze strony pokrzywdzonej – tj. za czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk i art. 271 § 3 kk i art. 294 § 1 kk i wymierzył mu za to karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na 5 lat. Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 6 września 2016r., sygn. II AKa […] utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. W kasacji od prawomocnego wyroku obrońca skazanego podniósł 16 zarzutów wskazujących na uchybienie konkretnym przepisom prawa procesowego, bądź bez powiązania ich z przepisami, które miałyby zostać naruszone. Utrzymując, że obraza wymienionych w części wstępnej kasacji przepisów wywarła istotny wpływ na treść wyroku Sądu odwoławczego, skarżący wniósł o uchylenie tego wyroku oraz wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w pierwszej instancji. W odpowiedzi na kasację Prokurator Regionalny w […] wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył: W myśl art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. W niniejszej sprawie J. J. został prawomocnie skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem. Z punktu widzenia przytoczonego przepisu kasacja na korzyść wniesiona przez obrońcę jest niedopuszczalna. Należy jednak zauważyć, że zgodnie z art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. ograniczenie przewidziane w art. 523 § 2 k.p.k. nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu 3 uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.. Na zaistnienie takich uchybień autor kasacji wskazał w uzasadnieniu. Powiązał je z punktami 1 i 10 art. 439 § 1 k.p.k. Wskazując na pierwsze z nich skarżący nie sprecyzował na czym owo uchybienie miałoby w realiach sprawy polegać. W ustawie jest ono opisane jako branie udziału w wydaniu orzeczenia osoby nieuprawnionej lub niezdolnej do orzekania bądź podlegającej wyłączeniu. Obrońca nie uzasadnił w ogóle dlaczego takie uchybienie miałoby obciążać skarżony wyrok. Uchybienia wymienionego w pkt 10 art. 439 § 1 k.p.k. upatrywał on w tym, że oskarżony nie miał możliwości zapoznania się z aktami postępowania przygotowawczego, gdyż zostały one przesłane do sądu „niezwłocznie”. Tymczasem przepis zamieszczony w odnośnym punkcie ujmuje uchybienie w formule zupełnie innej: „oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2 oraz art. 80 lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy”. Żadna z sytuacji opisanych w cytowanym przepisie w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Zarzut, w którym skarżący wytknął zaistnienie uchybień objętych przepisem art. 439 k.p.k. jest więc pusty, pozbawiony faktycznego substratu. Skoro zatem nie wykazano, że miała miejsce obraza prawa stanowiąca okoliczność wymienioną w art. 439 k.p.k., to pozostałe zarzuty zawarte w kasacji nie podlegały w ogóle rozpoznaniu. Przyjęcie odmiennego stanowiska otwierałoby stronom drogę do instrumentalnego podnoszenia w kasacji zarzutu wskazanego w art. 439 k.p.k., w celu poddania wyroku kontroli kasacyjnej także pod kątem uchybień o charakterze względnym (postanowienie Sądu Najwyższego z 26.2.2004r., IV KK 298/03, OSNKW 2004/4/46). W ten sposób dochodziłoby do „obchodzenia” ograniczeń w uprawnieniu do wnoszenia kasacji przewidzianych w art. 523 k.p.k.. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z wnioskiem Prokuratury Regionalnej w […] i oddalił kasację z powodu oczywistej jej bezzasadności (art.535§3 k.p.k.). O obciążeniu skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. l.n 4