II KK 261/21

Sygn. akt II KK 261/21 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie V. P. i in. skazanego z art. 258 § 3 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 7 lipca 2021 r. na posiedzeniu bez udziału stron wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. akt II AKa (…) w stosunku do ww. skazanego częściowo zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt XII K (…) na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Adw. P. Z. obrońca skazanego V. P., we wniesionej kasacji zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. akt II AKa (…), w stosunku do ww. skazanego częściowo zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt XII K (…). W części motywacyjnej przedmiotowego wniosku obrońca odwołał się do osobistej oceny zasadności oraz doniosłości sformułowanych w kasacji zarzutów, w szczególności wskazujących na wystąpienie bezwzględnych przyczyn 2 odwoławczych, jak również stanowiących obiekcje co do jakości przeprowadzonej przez Sąd Apelacyjny kontroli odwoławczej. W piśmie z dnia 29 czerwca 2021 r. obrońca dokonał uzupełnienia argumentacji rzeczonego wniosku, postulując jednocześnie, aby posiedzenie w przedmiocie jego rozpoznania odbyło się z udziałem stron. W zakresie odnoszącym się m.in. do skazanego V. P. obrońca dołączył do akt sprawy kserokopię protokołu rozprawy przeprowadzonej w dniu 1 czerwca 2020 r. przed Sądem Rejonowym w W. w sprawie IV K (…). Protokół ten zawiera treść depozycji złożonych przez T. Ś. w ww. sprawie. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Artykuł 532 § 1 k.p.k., stanowiący podstawę prawną wstrzymania wykonania orzeczenia, nie formułuje przesłanek warunkujących zastosowanie tej instytucji. Ugruntowane orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że podstawy wstrzymania wykonania orzeczenia należy wiązać ze szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami, które prowadzą do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, tj. wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2003 r., sygn. akt IV KK 347/03). Nie ulega też wątpliwości, że do tych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji oraz ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt V KK 145/14). W sprawie niniejszej – nie przesądzając rzecz jasna ostatecznego stanowiska Sądu Najwyższego – należy stwierdzić, że na obecnym, wstępnym etapie postępowania, uwzględnienie wniesionej kasacji na korzyść V. P. nie jawi się jako wysoce prawdopodobne, niemniej kwestia ewentualnej zasadności podniesionych w niej zarzutów, będzie przedmiotem pogłębionej analizy Sądu Najwyższego w momencie jej rozpoznania. Osobista ocena autora kasacji na temat zasadności formułowanych zarzutów, nie może oczywiście determinować 3 stanowiska Sądu Najwyższego w aspekcie oceny przeciwskazań do wykonania wyroku. W niniejszej sprawie nie zachodziła potrzeba udziału stron w posiedzeniu w przedmiocie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, o czym wnioskodawca poinformowany został w odrębnym piśmie. W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.