II KK 321/22

Sygn. akt II KK 321/22 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Jarosław Matras (sprawozdawca) SSN Marek Pietruszyński po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 września 2022 r. sprawy M. J. oskarżonego o czy z art. 207 § 1 k.k. i in. z urzędu w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 3 k.p.k., art. 275 § 1 i 2 k.p.k. oraz 275 a § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zastosować wobec M. W. J. środki zapobiegawcze w postaci: a/ dozoru policji: - z obowiązkiem zgłaszania się w Komendzie Miejskiej Policji w S. w odstępach raz na tydzień, w terminie ustalonym ze sprawującym dozór, a ponadto, - zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej J. J. na odległość mniejszą niż 50 metrów; b/ nakazu opuszczenia lokalu mieszkalnego zajmowanego przez oskarżonego wspólnie z pokrzywdzoną w miejscowości P. 2 na okres dwóch miesięcy, tj. do dnia 5 listopada 2022 r. 2 UZASADNIENIE W ocenie Sądu Najwyższego nie budzi żadnych wątpliwości istnienie ogólnej przesłanki z art. 249 § 1 k.p.k. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w szczególności zeznania pokrzywdzonej oraz pełnoletnich synów stron postępowania wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez M. J. zarzuconego mu przestępstwa, które cechowało użycie przemocy fizycznej i psychicznej wobec jego żony J. J. wspólnie z nim zamieszkującej. W tym zakresie nie może ujść uwadze także fakt, że materiał ten stanowił podstawę wydania wyroku skazującego oskarżonego, a w uchylonym kasacją wyroku orzeczono karę 4 lat pozbawienia wolności. W ocenie Sądu Najwyższego, choć w tej sprawie postępowanie toczy się już od kilku lat i brak jest informacji aby oskarżony po zmianie izolacyjnego środka zapobiegawczego (k. 286 postanowienie z dnia 7 maja 2015 r.) nie stosował się do nałożonych na niego obowiązków (dozór policji uchylony postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2016 r. k. 447), nakazów czy zakazów (zakaz opuszczania kraju uchylony postanowieniem z 21 grudnia 2016 r. k. 588), to w dalszym ciągu istnieje realna obawa, że oskarżony może popełnić ponownie przestępstwo z użyciem przemocy wobec pokrzywdzonej, zwłaszcza, iż jak zeznała pokrzywdzona, popełnieniem takiego przestępstwa jej groził (art. 249 § 1 i art. 258 § 3 k.p.k.). Zważywszy zatem na ten fakt, jak i mając na uwadze, że postępowanie karne będzie toczyć się od początku, konieczne jest zastosowanie wolnościowych środków zapobiegawczych, aby zagwarantować prawidłowy przebieg postępowania karnego. Mając na uwadze charakter czynu o popełnienie, którego oskarżony został M. J., a przede wszystkim rodzaju czynności jakich dopuszczać się miał on wobec żony, orzeczenie wskazanych środków zapobiegawczych jest zasadne i wystarczające. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji. [as]