II KK 335/23

II KK 335/23 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie K. B. skazanego z art. 288 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 grudnia 2023 r., kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 8 marca 2023 r., sygn. akt II Ka 827/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Zamościu, z dnia 27 września 2022 r., sygn. akt II K 1222/21, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k., postanowił: 1. pozostawić kasację bez rozpoznania; 2. obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Kasacja wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna z mocy ustawy. Stosownie bowiem do treści art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Wyjątki od tej reguły stanowią wypadki wskazane - w art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k., tj. kiedy kasacja strony została wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz w art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k., kiedy kasację wnoszą, na II KK 335/23 2 podstawie art. 521 k.p.k., podmioty nadzwyczajne – Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie oraz Rzecznik Praw Dziecka od każdego orzeczenia sądu kończącego postępowanie, jeżeli przez wydanie orzeczenia doszło do naruszenia praw dziecka. W realiach przedmiotowej sprawy obrońca skazanego wniósł jednak kasację od wyroku sądu drugiej instancji, którym utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji w ramach którego to orzeczenia wymierzono K. B., za czyn z art. 288 § 1 k.k., co prawdę karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 3 lat tytułem próby. Biorąc zatem pod uwagę, że w niniejszej sprawie wobec skazanego została orzeczona kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a kasacja nie jest wniesiona z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych, o czym przekonuje zarówno treść zarzutów sformułowanych w petitum kasacji, jak i argumentacja zawarta w jej pisemnych motywach, jest natomiast oparta na innym rażącym naruszeniu prawa, które to zarzuty - z uwagi na jednoznaczną treść art. 523 § 2 k.p.k. - są w tej sprawie niedopuszczalne, ten nadzwyczajny środek zaskarżenia nie powinien zostać przyjęty. Wobec wadliwego przyjęcia kasacji – niedopuszczalnej z mocy ustawy, Sąd Najwyższy zobligowany był do pozostawienia jej bez rozpoznania stosownie do treści art. 531 § 1 k.p.k. Kierując się powołanymi względami postanowiono jak na wstępie, obciążając skazanego – na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. – kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. [K.K.] [ms] II KK 335/23 3