II KK 336/25

II KK 336/25 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie P.G. skazanego z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 października 2025 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 6 marca 2025 r., sygn. akt II Ka 130/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Hrubieszowie z dnia 18 października 2023 r., sygn. akt II K 269/23, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Na wstępie przypomnieć należy, że unormowana w art. 532 § 1 k.p.k. instytucja procesowa wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy. Zasadą jest bowiem bezzwłoczne, a więc zaraz po uprawomocnieniu się wyroku, wszczęcie postępowania wykonawczego. Aby od tej zasady wyjątkowo odstąpić, stwierdzić należy istnienie szczególnych okoliczności sprawiających, że wykonanie orzeczenia pociągnie za sobą dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Jednocześnie w kasacji powinna być przedstawiona II KK 336/25 2 argumentacja wskazująca na wysoki stopień prawdopodobieństwa, że zawarte w niej zarzuty uznane zostaną za zasadne. Nie wypowiadając się wiążąco co do zasadności zarzutów kasacji wywiedzionej na korzyść skazanego stwierdzić należy, że nie jest ono ponadprzeciętnie duże. Nie zachodzą ponadto inne szczególne okoliczności przemawiające na tym etapie postępowania za wstrzymaniem wykonania orzeczenia, które, biorąc pod uwagę treść zarzutów kasacyjnych, skłaniałyby do uwzględnienia wniosku obrońcy. Uzasadniając zawarty w kasacji przedmiotowy wniosek autor kasacji wskazał na okoliczności, które mogą stać się podstawą odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności albo przerwy w karze (stan zdrowia psychicznego skazanego), ale nie są brane przez Sąd Najwyższy pod uwagę, gdy ten rozstrzyga wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia. W instytucji określonej w art. 532 k.p.k. bada się bowiem wyłącznie okoliczności, które mają związek z toczącym się postępowaniem karnym inicjowanym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien doznać wobec zasadności wniesionej kasacji, a nie chodzi o odroczenie wykonania kary z uwagi na trudne położenie, w jakim znalazł się skazany (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2022 r., I KK 113/22). Niekorzystne konsekwencje dla sytuacji zdrowotnej skazanego związane z wykonaniem kary pozbawienia wolności, o ile prawdopodobieństwo ich wystąpienia zostałoby należycie udokumentowane, mogłyby być wzięte pod uwagę w razie ubiegania się przez niego o zastosowanie instytucji prawa karnego wykonawczego, ale nie przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku w trybie art. 532 § 1 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w części dyspozytywnej. [WB] [r.g.] II KK 336/25 3