II KK 349/20
WyrokIzba Karna2020-11-25
Skład orzekający: Andrzej Stępka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku nakazowego jest uzasadnione w sytuacji, gdy wniesiono kasację zarzucającą rażące naruszenie prawa procesowego, które doprowadziło do wydania wyroku skazującego pomimo wcześniejszego prawomocnego zakończenia postępowania w tej samej sprawie?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 532 § 1 k.p.k., wstrzymał wykonanie prawomocnego wyroku nakazowego. Uzasadnieniem była konieczność zapobieżenia negatywnym następstwom dla skazanego, wynikającym z wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności, zarządzonej w zamian za nieuiszczoną grzywnę, do czasu rozpoznania kasacji. Kasacja podnosiła zarzut rażącego naruszenia art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., wskazując na wydanie wyroku skazującego pomimo wcześniejszego prawomocnego zakończenia postępowania w tej samej sprawie, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.Stan faktyczny
Prokurator Generalny wniósł kasację od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w P. z dnia 2 lipca 2019 r., którym S. F. został skazany za dwa czyny z art. 270 § 1 k.k. na karę grzywny. Kasacja zarzuciła rażące naruszenie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., ponieważ postępowanie w tej samej sprawie zostało już prawomocnie zakończone wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w W. z dnia 15 listopada 2018 r. Wobec skazanego została orzeczona zastępcza kara pozbawienia wolności w wymiarze 50 dni w zamian za nieuiszczoną grzywnę. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Prokuratora Generalnego o wstrzymanie wykonania wyroku.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy wstrzymał wykonanie prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w P. z dnia 2 lipca 2019 r.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II KK 349/20 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2020 r. na posiedzeniu bez udziału stron, w sprawie S. F. wniosku Prokuratora Generalnego o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w P. z dnia 2 lipca 2019 r., w sprawie o sygnaturze akt II K (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wstrzymać wykonanie prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w P. z dnia 2 lipca 2019 r., sygn. akt II K (…). UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w P. wyrokiem nakazowym z dnia 2 lipca 2019 r., w sprawie o sygn. akt II K (…), uznał oskarżonego S. F. za winnego popełnienia zarzucanych mu dwóch czynów z art. 270 § 1 k.k., stanowiących ciąg przestępstw w ujęciu art. 91 § 1 k.k., za co wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł. Ponieważ żadna ze stron nie złożyła sprzeciwu, wyrok ten uprawomocnił się w dniu 18 lipca 2019 r. W dniu 30 października 2020 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja Prokuratora Generalnego, który zaskarżył ten wyrok w całości na korzyść skazanego S. F. . W skardze podniesiono zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., poprzez wydanie w dniu 2 lipca 2019 r. przedmiotowego wyroku skazującego S. F. za dwa czyny z art. 270 § 1 k.k., podczas gdy postępowanie co do tego samego oskarżonego o te same czyny zostało już zakończone prawomocnym
2 wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w W. z dnia 15 listopada 2018 r., w sprawie o sygn. akt III K (…). Uchybienie to doprowadziło do bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania karnego wobec S. F. . Zaskarżonym niniejszą kasacją wyrokiem nakazowym wymierzono wobec S. F. karę grzywny, jednakże prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dnia 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt II Ko (…), określono w stosunku do skazanego zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze 50 dni w zamian za pozostającą do wykonania grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych po 20 zł i orzeczono wykonanie kary zastępczej (k. 163). W tej sytuacji wykonanie wobec skazanego S.F. zastępczej kary pozbawienia wolności, zarządzonej w zamian za nieuiszczoną grzywnę, pociągnęłoby niewątpliwie negatywne dla niego następstwa. Z tych przyczyn należało wstrzymać wykonanie w/w orzeczenia do czasu rozpoznania wniesionej kasacji. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
Powiązane orzeczenia
- IV KK 572/20 2021-02-24Czy ponowne skazanie oskarżonego za czyn, za który został już prawomocnie skazany, stanowi bezwzględną podstawę uchylenia wyroku?
- III KK 372/21 2022-02-10Czy ponowne skazanie za czyn, który został już prawomocnie osądzony w innym postępowaniu, stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia wyroku i umorzenia postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.?
- III KK 603/19 2020-02-27Czy ponowne skazanie za ten sam czyn, za który sprawca został już prawomocnie ukarany, stanowi rażące naruszenie prawa procesowego, będące bezwzględną przyczyną uchylenia orzeczenia?
- II KK 88/24 2024-05-22Czy ponowne ukaranie obwinionego za czyn, który był już przedmiotem prawomocnie zakończonego postępowania, stanowi rażące naruszenie prawa procesowego, skutkujące koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia p…
- V KK 379/19 2020-01-14Czy ponowne skazanie za te same wykroczenia, które zostały już prawomocnie osądzone, stanowi rażące naruszenie prawa procesowego skutkujące koniecznością uchylenia wyroku i umorzenia postępowania?
Powołane przepisy
art. 532 § 1 KPKart. 270 § 1 KKart. 91 § 1 KKart. 17 § 1 pkt 7 KPKart. 439 § 1 pkt 8 KPK§ 1§ 1 pkt 7§ 1 pkt 8
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy