II KK 358/21

Sygn. akt II KK 358/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 września 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Przemysław Kalinowski SSN Andrzej Tomczyk Protokolant Klaudia Binienda w sprawie D. K. skazanego z art. 278 § 1 k.k. i art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) w dniu 2 września 2021 r. kasacji Prokuratora Generalnego, od wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 11 lutego 2021 r., sygn. akt IV K […], uchyla zaskarżony wyrok co do kary i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Ł. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Ł.– wydanym na posiedzeniu na podstawie prokuratorskiego wniosku, złożonego w trybie art. 335 § 1 k.p.k., wyrokiem z 11 lutego 2021 r. – skazał D. K. na uzgodnione z nim 2 kary jednostkowe pozbawienia wolności w wysokości 6 miesięcy (z art. 278 § 1 k.k.) i 5 miesięcy (art. 62 ust. 1 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii), orzekł za kradzież grzywnę w ilości 100 stawek dziennych (każda w wysokości 20 zł), wymierzył karę łączną roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 2 lat próby, oraz orzekł przepadek przez zniszczenie określonych środków psychotropowych, a nadto, na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k., zobowiązał oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby przez określenie – ale już bez akceptacji stron – że co 6 miesięcy powinien składać pisemne sprawozdania. Wyrok uprawomocnił się 24 marca 2021 r. Kasację od wskazanego wyroku w zakresie orzeczenia o karze, na niekorzyść oskarżonego, złożył Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 343 § 3 i 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k. polegające na wymierzeniu wbrew art. 86 § 1 k.k. kary łącznej pozbawienia wolności przewyższającej sumę kar jednostkowych oraz na określeniu sposobu i częstotliwości wykonania środka probacyjnego, mimo że strony tego nie uzgodniły. W konsekwencji autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja z racji oczywistej zasadności zasługiwała w całości na uwzględnienie na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.). Pomijając zagadnienie, czy skarżący właściwie zadeklarował kierunek kasacji, należało w całej rozciągłości zaaprobować jego zapatrywanie, że z jednej strony Sąd, nie kontrolując należycie wniosku w zakresie wysokości kary łącznej pozbawienia wolności, wymierzył ją powyżej sumy poszczególnych kar jednostkowych, a z drugiej, nie bacząc na brak uzgodnień stron, sprecyzował sposób i częstotliwość wykonywania obligatoryjnego środka probacyjnego. W ten sposób doszło do rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia prawa wskazanego w kasacji (art. 523 § 1 k.p.k.). Powtarzanie skądinąd interesujących i trafnych wywodów skarżącego w tej mierze było całkowicie zbyteczne. Dlatego Sądowi Najwyższemu nie pozostawało nic innego, jak tylko uchylić wyrok Sądu meriti w zaskarżonej części i przekazać sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania (art. 537 § 2 k.p.k.). Wzruszenie wyroku jedynie w części 3 dotyczącej kary oznacza, że prawomocne pozostają orzeczenia o winie oraz przepadku.