II KK 361/23

WyrokIzba Karna2023-08-24

Skład orzekający: Włodzimierz Wróbel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku powinien zostać uwzględniony, gdy zarzuty podniesione w kasacji nie wskazują na oczywistą zasadność?

Ratio decidendi

Możliwość wstrzymania wykonania orzeczenia ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wówczas, gdy charakter zarzutów podniesionych w nadzwyczajnym środku odwoławczym (kasacji) wskazuje na oczywistą ich zasadność. W sytuacji, gdy kasacja nie zawiera argumentacji wskazującej na oczywiste wady kwestionowanego orzeczenia, wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku nie powinien zostać uwzględniony.

Stan faktyczny

Obrońca skazanego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego, który utrzymywał w mocy wyrok Sądu Rejonowego. Wyrok ten został zaskarżony kasacją. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

II KK 361/23 POSTANOWIENIE Dnia 24 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie J.O. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 sierpnia 2023 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2023 r., sygn. akt IX Ka 1417/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Woli w Warszawie z dnia 8 września 2022 r., sygn. akt IV K 279/18, p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. UZASADNIENIE Możliwość wstrzymania wykonania orzeczenia ma charakter wyjątkowy jako odstępstwo od reguły, zgodnie z którą orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy charakter zarzutów podniesionych w nadzwyczajnym środku odwoławczym wskazuje na oczywistą ich zasadność. Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania przed Sądem Najwyższym, trzeba stwierdzić, że kasacja obrońcy nie zawiera takiej argumentacji, aby można było mówić o wadliwości kwestionowanego orzeczenia z uwagi na zaistnienie oczywistych podstaw do uwzględnienia tej kasacji. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji. II KK 361/23 2 WZ [ł.n]

Powiązane orzeczenia

III KK 199/14 2014-07-16Czy sąd, orzekając w sprawie o czyn, który w dacie wyrokowania stał się wykroczeniem w związku ze zmianą przepisów o minimalnym wynagrodzeniu, powinien zastosować ustawę względniejszą dla sprawcy, a tym samym zakwalifiko…
I KZP 14/20 2021-05-26Czy stosowanie po 15 listopada 2018 r. przepisu art. 2a § 1 Kodeksu wykroczeń pozwala na wykładnię art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 47 § 9 k.w. (w brzmieniu obowiązującym do 15 listopada 2018 r.) z uwzględnieniem kwot mini…
III KK 257/15 2015-08-27Czy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym za przestępstwo, który według ustawy nowelizującej z dnia 27 września 2013 r. stanowi wykroczenie, powinien być rozpatrywany z uwzględnieniem stanu prawnego obowiązującego…
III KK 434/14 2015-02-19Czy przy ocenie, czy czyn stanowi wykroczenie na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy nowelizacyjnej, wartość skradzionej rzeczy należy odnosić do minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w dacie popełnienia czynu, czy w daci…
III KK 572/17 2018-01-23Czy sąd odwoławczy, stosując zasadę lex mitior, powinien był zakwalifikować czyn jako wykroczenie zamiast przestępstwa, jeśli wartość przedmiotu zaboru nie przekraczała 1/4 minimalnego wynagrodzenia w dacie orzekania sąd…

Powołane przepisy

art. 532 KPK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy