II KK 379/22

Sygn. akt II KK 379/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) Protokolant Klaudia Binienda w sprawie A. D. (A. D.), skazanego z art. 275 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 listopada 2022 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego, od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 1 czerwca 2022 r., sygn. akt V K 477/22 uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej wymiaru kary grzywny i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu dla m. st. Warszawy w Warszawie do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE 2 Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 1 czerwca 2022 r. (sygn. akt V K 477/22) A. D. został uznany za winnego czynu z art. 275 §1 k.k., za który wymierzono mu karę 250 stawek dziennych grzywny po 10 zł każda. Wyrok ten nie został zaskarżony. Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację w trybie art. 521 k.p.k. wniósł Prokurator Generalny, zarzucając wyrokowi „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego - art. 502 § 1 k.p.k., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego w postępowaniu nakazowym, kary grzywny w wysokości przekraczającej przewidzianą w tym przepisie, tj. powyżej 200 stawek dziennych”. Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla m.st. Warszawy w Warszawie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się zasadna. W niniejszej sprawie doszło w istocie do rażącego naruszenia prawa procesowego, poprzez oczywiście nieprawidłowe zastosowanie art. 502 § 1 k.p.k., który stanowi, że wyrokiem nakazowym można orzec karę ograniczenia wolności lub grzywnę w wysokości do 200 stawek dziennych Orzeczenie 250 stawek dziennych grzywny, w obliczu limitu wynoszącego 200 jest niewątpliwe rażąco niekorzystnym orzeczeniem, gdyż przewidującym karę o ¼ wyższą niż maksymalna dopuszczalna. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. l.n ał