II KK 383/24

II KK 383/24 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 23 października 2024 r. na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie M. Z. wniosku obrońcy skazanej o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2023 r., w sprawie o sygn. akt X Ka 322/23, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 28 grudnia 2022 r., sygn. akt V K 1259/20, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. Wniosek złożony przez obrońcę skazanej nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania wykonania wyroku określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a potrzeby jej zastosowania nie może uzasadniać sama czynność wniesienia kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero w istocie wówczas, gdy bądź to (niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności skargi kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonywanie lub wykonanie orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. II KK 383/24 2 W kasacji podniesiono zarzut wystąpienia bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. w zw. z art. 79 § 4 k.p.k., art. 79 § 1 pkt 4 k.p.k. i art. 79 § 3 k.p.k. Wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczonej kary ograniczenia wolności wobec skazanej nie został uzasadniony innymi argumentami. Należy zatem domniemywać, że za jego uwzględnieniem miałaby przemawiać ranga i charakter postawionego w kasacji zarzutu. Trzeba więc zauważyć, że samo powołanie się na treść kasacji nie może być uznane za wystarczające do przyjęcia, że konieczne jest wstrzymanie wykonania prawomocnie orzeczonej kary – w tym przypadku ograniczenia wolności. Nie może ono bowiem automatycznie przesądzać o tym, że na pierwszy rzut oka istnieje podstawa do odstąpienia od domniemania trafności ocen i ustaleń przyjętych za podstawę prawomocnego wyroku już na etapie rozpoznawania niniejszego wniosku. Należy podkreślić, że przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może być przecież całościowa i merytoryczna ocena trafności i zasadności podniesionego w kasacji zarzutu, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie rozpoznawania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Jest rzeczą oczywistą, że ustalenie, czy w niniejszej sprawie rzeczywiście wystąpiła zarzucana bezwzględna podstawa odwoławcza, wymaga analizy nie tylko samej kasacji, ale i całości akt sprawy karnej. Na obecnym etapie postępowania nie jawi się ona na tyle w sposób oczywisty, by przemawiała za uruchomieniem instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [J.J.] [ał] II KK 383/24 3