II KK 454/21

Sygn. akt II KK 454/21 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie K.M. skazanego z art. 209 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 października 2021 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 5 lutego 2021 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 13 marca 2020 r., sygn. akt IV K (…), na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł wstrzymać wykonanie wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 5 lutego 2021 r., sygn. akt Ka (…) oraz utrzymanego nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 13 marca 2020 r., sygn. akt IV K (…), do czasu rozpoznania kasacji. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 13 marca 2020 r., sygn. akt IV K (…), Sądu Rejonowego w Ł.K.M. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa zakwalifikowanego przez ten Sąd z art. 209 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., za co skazano go na karę siedmiu miesięcy pozbawienia wolności (pkt I wyroku). Po rozpoznaniu wniesionego przez obrońcę oskarżonego zwykłego środka odwoławczego Sąd Okręgowy w Ł. wyrokiem z dnia 5 lutego 2021 r., sygn. akt V 2 Ka (…), utrzymał w mocy (pkt I wyroku) zaskarżone rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji. Od wyżej wymienionego orzeczenia sądu odwoławczego obrońca skazanego wniósł do Sądu Najwyższego kasację oraz złożył wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia do czasu rozpoznania tej kasacji. Uzasadniając wniosek obrońca podniósł, że w sprawie wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza, w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy skazanego zasługiwał na uwzględnienie. Jak wynika z utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia zaskarżonego kasacją może nastąpić wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okoliczności, do których należy m.in. istnienie realnej szansy na uwzględnienie kasacji (vide np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 7 września 1998 r., II KKN 262/98; 17 sierpnia 2004 r. V KK 229/04; 8 września 2004 r., V KK 214/04; 30 stycznia 2014 r., II KK 356/13; 21 stycznia 2021 r., V KK 536/20). Dokonana wstępnie analiza wniesionego nadzwyczajnego środka zaskarżenia pozwala na uznanie, że w niniejszej sprawie istnieje realna szansa na uwzględnienie kasacji, w szczególności biorąc pod uwagę podniesiony w treści kasacji zarzut rażącego naruszenia prawa mającego istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie obrazy prawa materialnego to jest art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 209 § 1 k.k. Zastosowanie błędnej kwalifikacji prawnej może bowiem przełożyć się na wymiar orzeczonej wobec skazanego kary pozbawienia wolności, która z uwagi na swoją wysokość mogłaby z kolei zostać wykonana przed datą rozpoznania nadzwyczajnego środka zaskarżenia wniesionego na korzyść K.M.. To natomiast skutkowałoby po stronie skazanego dolegliwością, której ponieść nie powinien, Ostatecznej oceny w tym względzie, w tym również co do kwestii wystąpienia w tej sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k., będącej główną – według obrońcy – podstawą kasacyjną, dokona Sąd Najwyższy po rozpoznaniu kasacji na rozprawie kasacyjnej, jednakże stwierdzenie już na wstępnym etapie badania sprawy możliwości zaistnienia 3 uchybienia, dotyczącego przede wszystkim zastosowania instytucji recydywy, obliguje do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.