II KK 457/24

II KK 457/24 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie A. Z. skazanego z art. 291 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2024 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania w związku z kasacją od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 12 lutego 2024 r., sygn. akt X Ka 31/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 30 października 2023 r., sygn. akt II K 1185/21, postanowił: wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Pismem, które wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 31 października 2024 r., obrońcy skazanego A. Z. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 12 lutego 2024 r., sygn. akt X Ka 31/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 30 października 2023 r., sygn. akt II K 1185/21. Na uzasadnienie tego wniosku obrońcy wskazali, że za wstrzymaniem wykonania orzeczenia przemawiają zarzuty kasacji sygnalizujące wystąpienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje. II KK 457/24 2 Przedmiotowy wniosek nie jest zasadny. W orzecznictwie od dawna nie budzi wątpliwości, że wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi w grę tylko wyjątkowo, i to wyłącznie w razie wystąpienia szczególnych okoliczności. Wiąże się to z tym, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego już wyroku sądu odwoławczego, czyli orzeczenia, które objęte jest prawnym domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć. Do tych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia samej kasacji, a przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania. Zwrócić przy tym należy uwagę, że to skarżący powinien odrębnie, w powiązaniu ze stawianymi zarzutami, wykazać właśnie szczególnymi okolicznościami, wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia tych zarzutów, a tym samym i nieodwracalnych skutków wykonania już obecnie prawomocnie orzeczonych kar. W sprawie niniejszej wskazanym wymogom obrońcy jednak nie sprostali. Jak już podnoszono na wstępie, obrońcy stwierdzili wyłącznie, że za złożonym wnioskiem przemawiają zarzuty kasacji. Jednakże, dla ustalenia ich zasadności muszą one zostać szczegółowo przeanalizowane przez Sąd Najwyższy dopiero na rozprawie kasacyjnej. Tego rodzaju oceny nie można bowiem dokonywać na przedpolu merytorycznego rozpoznania tej skargi, w sytuacji, gdy kasacja nie podnosi uchybień, które w sposób oczywisty – bez potrzeby głębszego wnikania w materiały sprawy – wskazywałyby na niebudzącą wątpliwości ich zasadność. Podkreślić również należy, że w odpowiedzi na tę kasację prokurator ocenił, iż sformułowane w niej zarzuty są całkowicie bezpodstawne i wniósł o oddalenie tej skargi jako oczywiście bezzasadnej. Nie przesądzając zatem na tym etapie trafności podniesionych zarzutów, w kontekście wcześniejszych uwag, omawianego wniosku nie sposób uznać za zasadny. Z tych wszystkich względów, orzeczono, jak na wstępie. [J.J.] r.g. II KK 457/24 3