II KK 73/22

Sygn. akt II KK 73/22 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie F. T. i I. C. oskarżonych z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 stycznia 2023 r. żądania sędziego o wyłączenie od udziału w sprawie kasacji prokuratora od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2021 r., sygn. akt II AKa 342/20 zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 9 lipca 2020 r., sygn. akt XVIII K 269/19 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Antoniego Bojańczyka od udziału w sprawie o sygn. akt II KK 73/22. UZASADNIENIE Przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa z kasacji prokuratora od wskazanego wyżej wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, którym zmieniono wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 9 lipca 2020 r., sygn. akt XVIII K 269/19, uniewinniając F. T. i I. C. od popełniania przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Sprawa niniejsza została zarejestrowana pod sygn. akt II KK 73/22, zaś zarządzeniem z 2 listopada 2022 r. skierowana do rozpoznania na rozprawie w składzie trzech sędziów: SSN Dariusz Kala (przewodniczący), SSN 2 Antoni Bojańczyk oraz SSN Paweł Kołodziejski (sprawozdawca). Sędzia Antoni Bojańczyk 12 stycznia 2023 r. złożył „oświadczenie w przedmiocie okoliczności mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności orzekania w sprawie” domagając się wyłączenia go od udziału w rozpoznaniu kasacji prokuratora (k. 88). Według treści tego pisma, konieczność wyłączenia od udziału w sprawie ma wynikać z faktu, że sędzia Antoni Bojańczyk zna osobiście od przeszło czterdziestu lat oboje oskarżonych, gdyż są oni rodzicami jego bliskiego kolegi, z którym spędził dzieciństwo. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Żądanie wyłączenia jest zasadne. Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Nie ulega wątpliwości, że taka okoliczność zachodzi w niniejszej sprawie w stosunku do sędziego Antoniego Bojańczyka, skoro, jak wynika z treści jego oświadczenia, oskarżeni są rodzicami jego kolegi, z którym chodził do jednej klasy, mieszkał i wychowywał się na jednym osiedlu, spędzał wakacje, a także bywał regularnym gościem w domu I. C. i F. T.. Osobista znajomość sędziego Antoniego Bojańczyka i wskazanych oskarżonych powoduje zatem, że wyłączenie go od udziału w rozpoznawaniu niniejszej sprawy na jego słusznie zgłoszone żądanie, jest zabiegiem koniecznym dla usunięcia wątpliwości co do bezstronności w rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k. Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.