II KK 92/25

II KK 92/25 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu bez udziału stron po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 kwietnia 2025 r. sprawy D. D. skazanego z art. 178a § 1 k.k. kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 25 września 2024 r., sygn. akt V Ka 806/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt II K 1509/23, p o s t a n o w i ł: 1) pozostawić kasację obrońcy bez rozpoznania; 2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Lublinie, wyrokiem z 25 września 2024 r. utrzymał w mocy zaskarżony apelacją obrońcy wyrok Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z 20 czerwca 2024, mocą którego D. D. uznano za winnego popełnienia występku z art. 178a § 1 k.k. i za to skazano go na karę grzywny oraz orzeczono środki karne z art. 42 § 2 k.k. i art. 43a § 2 k.k. II KK 92/25 2 W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca podniósł zarzuty rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa procesowego, tj. art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k. i art. 440 k.p.k. i zażądał uchylenia wyroku Sądu Okręgowego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowy w Lublinie wniósł o pozostawienie jej bez rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się niedopuszczalna. Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie obejmuje tylko kasacji wywiedzionej przez podmiot szczególny lub z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.). W niniejszej sprawie doszło do sytuacji, w której obrońca, nie wskazując żadnej z przyczyn, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., wniósł kasację od prawomocnego wyroku skazującego na karę grzywny. Oznaczało to, że wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia był niedopuszczalny, a zatem zachodziła okoliczność, o której mowa w art. 429 § 1 k.p.k., co implikowało pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. O kosztach za postępowanie kasacyjne zadecydowała treść przepisu art. 636 § 1 k.p.k. [J.J.] [r.g.]