II KKN 90/01

Sygn. akt II KKN 90/2001 W Y R O K z Dnia 20 kwietnia 2001 r. Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący: SSN - Andrzej Siuchniński Sędziowie: SN: - Wiesław Maciak – spraw. - Jacek Sobczak po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2001 r. sprawy L. W. skazanego z art. 81 § 1 uks z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść, sygn. (…) od wyroku Sądu Rejonowego w I. z dnia 21 sierpnia 2000 r., sygn. II Kws (…) utrzymującego w mocy orzeczenie karne Urzędu Celnego w R. z dnia 12 sierpnia 1998 r., sygn. RK (…) - na podstawie art. 535 § 3 kpk w zw. z art. 537 § 2 kpk; - uchyla zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w I. i sprawę L. W. przekazuje do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G. 2 U Z A S A D N I E N I E Orzeczeniem karnym z dnia 12 sierpnia 1998 r., sygn. RK (…) Urząd Celny w R. uznał L. W. winnym przestępstwa skarbowego określonego w art. 81 § 1 uks i za to, na podstawie wymienionego przepisu skazał go na karę 400 zł grzywny i przepadek, na podstawie art. 88 § 1 uks, samochodu ciężarowego marki Volkswagen Transporter. Odwołanie L. W. od tegoż orzeczenia (k.153) zostało przedstawione do rozpoznania Głównemu Urzędowi Ceł, które jednak do dnia wejścia w życie Kodeksu karnego skarbowego, tj. dnia 17 października 1999 r., nie zostało rozpoznane. Zgodnie z nowymi regulacjami prawnymi akta sprawy L. W. zostały przekazane Sądowi Rejonowemu w I., który wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2000, sygn. II Kws (…), utrzymał w mocy orzeczenie karne wydane w sprawie L. W. przez Urząd Celny w R. Kasację na korzyść od tego orzeczenia wniósł w trybie art. 521 kpk Prokurator Generalny. Zarzucając obrazę art. 439 § 1 pkt 4 kpk w zw. z art. 25 § 2 kpk i art. 113 § 1 oraz art. 115 § 2 kks polegającą na wydaniu orzeczenia przez sąd rejonowy w sprawie należącej do właściwości sądu okręgowego, autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G. W tym stanie sprawy Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym (art. 535 § 3 kpk). Istotnie zaskarżony wyrok wydany został z obrazą art. 439 § 1 pkt 4 kpk powodującą konieczność jego uchylenia. 3 Z treści przepisów art. 25 § 2 kpk w zw. z art. 113 § 1 i art. 115 § 2 kks wynika bowiem, że sądem właściwym do rozpoznania odwołania od orzeczenia karnego wydanego przez finansowy organ orzekający w sprawie o przestępstwo skarbowe, o ile odwołanie to nie zostało rozpoznane przed dniem wejścia w życie Kodeksu karnego skarbowego, jest sąd okręgowy. Stanowisko w tym przedmiocie wyraził już Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 czerwca 2000 r., sygn. I KZP 13/2000 (OSNKW z 2000 r., z. 7-8, poz. 66) i skład orzekający Sądu Najwyższego w rozpoznawanej sprawie w pełni je aprobuje. Z tych też względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.