II KO 1/19

Sygn. akt II KO 1/19 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie J. K. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 15 maja 2019 r. wniesionego przez wnioskodawcę zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2019r. (sygn. akt II KO 1/19) o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w W. sygn. akt V K […] zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] w sprawie II AKa […] na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego J. K. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Apelacyjnego w […], sygn. akt II AKa […]. Podstawą odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania był brak skonkretyzowania podstaw złożenia tego wniosku, o co wnioskodawca został wezwany pismem z dnia 15 stycznia 2019r. (k.4). Rozstrzygnięcie to zaskarżył J. K. wskazując przede wszystkim na wady reprezentowania go przez wyznaczonego mu obrońcę, błędy w prowadzeniu postępowania dowodowego i agresywną postawę oskarżyciela posiłkowego. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione. 2 Zasadniczą kwestią, na którą należy tu wskazać jest to, że obecne inicjowanie wznowienia postępowania jest co najmniej przedwczesne. Skoro skazany uważa, że w związku z prowadzonym w jego sprawie postępowaniem karnym dopuszczono się przestępstwa (a wskazał na to w piśmie – wniosku z dnia 23 stycznia 2019r – k.7), zgodnie z dyspozycją art. 541§1 k.p.k., czyn taki musi być ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym. Wnioskodawca zatem winien najpierw złożyć zawiadomienie o przestępstwie, a dopiero gdy w sprawie zapadnie prawomocny wyrok skazujący, może on stać się podstawą do wszczęcia postępowania wznowieniowego. Sąd Najwyższy nie ma też uprawnień do badania jakości pracy wyznaczonego obrońcy z urzędu i wybranej przez niego linii obrony. Jest on w tym zakresie niezawisły. Ewentualne postępowanie dyscyplinarne z tym związane zostało już przez wnioskodawcę zainicjowane. Natomiast wady postępowania dowodowego prowadzonego przez Sąd I instancji, które dostrzega wnioskodawca, jak brak wizji lokalnej – mogą być podnoszone tylko w zwykłym środku odwoławczym, jakim jest apelacja i nie mogą stać się przesłanką do wznowienia postępowania. Wobec tego że skarżący nie wykazał, aby zakwestionowane postanowienie dotknięte było jakąkolwiek wadą natury faktycznej lub prawnej, a jego zażalenie ograniczyło się do ponownego zaprezentowania krytycznej oceny przebiegu procesu przed Sądami w toku instancji, przez co wykraczało poza ramy możliwej do przeprowadzenia na tym etapie postępowania kontroli odwoławczej, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.