II KO 14/16

Sygn. akt II KO 14/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 sierpnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Ryński w sprawie z wniosku A. K. o wznowienie postępowania w sprawie XVIII K (…) Sądu Okręgowego w W. zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt II AKzw (…), po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 sierpnia 2016 r., zażalenia skazanego A. K. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2016 r., II KO 14/16 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący II Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia wniosku skazanego A.K. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt II AKzw […] utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 lipca 2015 2 r., sygn. akt XVIII K (…), albowiem A. K. wezwany do usunięcia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania złożonego bez zachowania wymogu jego sporządzenia i podpisania przez adwokata (art. 545 § 2 k.p.k.), nie usunął tego braku w wyznaczonym terminie. Na powyższe zarządzenie złożył zażalenie A. K. , wnosząc o uwzględnienie zażalenia i rozpatrzenie wniosku. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. Z analizy akt sprawy skazany wynika, że A. K. w dniu 23 marca 2016 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania obejmujący prawomocne postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt II AKzw (…) utrzymujące w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 lipca 2015 r., sygn. akt XVIII K (…) w przedmiocie odmowy zmiany postanowienia Sądu Okręgowego w W. i postanowienia Sądu Apelacyjnego w (...) dotyczących zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 czerwca 2011 r. w sprawie o sygn. akt XVIII K (…). Zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2016 r. wyznaczono skazanemu obrońcę z urzędu w osobie adw. M. A. K. w celu zbadania przez nią podstaw wznowienia postępowania (k. 17 akt SN). W dniu 31 maja 2016 r. do akt sprawy wpłynęła opinia prawna obrońcy o braku podstaw do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania (k. 22 akt SN). W związku z tym zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2016 roku wezwano skazanego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania poprzez sporządzenie i podpisanie takiego pisma przez adwokata z wyboru. Jednocześnie, poinformowano skazanego, że wyznaczony z urzędu obrońca nie znalazł podstaw do sporządzenia takiego wniosku. Pomimo wyznaczonego terminu, skazany braków nie usunął efektem czego było wydanie zaskarżonego zarządzenia o odmowie przyjęcia wniosku. Okoliczności powyższe jednoznacznie wskazują, że w sprawie niniejszej został bezspornie zrealizowany wymóg rzetelnego procesu. Wyznaczony przez sąd do działania z urzędu adwokat zajmując stanowisko w przedmiocie ewentualnych 3 podstaw wznowieniowych, bądź stwierdzając ich brak, ma pozycję autonomiczną i nie musi wyrażać w tym zakresie poglądów zbieżnych z reprezentowaną przez niego stroną, zaś sąd w takiej sytuacji nie jest obowiązany wyznaczać kolejnych obrońców z urzędu, aż do uzyskania przez wnioskodawcę oczekiwanego przez niego efektu. (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 sierpnia 2008 r., IV KZ 52/08, R-OSNKW z 2008 r., poz. 1711; z dnia 17 września 2008 r., III KZ 92/08, R-OSNKW z 2008 r., poz. 1872,). Nie można też odmówić słuszności decyzji Przewodniczącego Wydziału II Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego, który wezwał wnioskodawcę w trybie art. 120 § 2 k.p.k. do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego pisma w przedmiocie wznowienia postępowania, poprzez złożenie wniosku o wznowienie sporządzonego i podpisanego przez adwokata, skoro wniosek o wznowienie postępowania sporządzony z naruszeniem przymusu adwokacko - radcowskiego jest prawnie bezskuteczny (k. 32 akt SN). Argumenty wskazane w piśmie skazanego, w których powołał się na podstawy prawne wznowienia postępowania nie miały w tej sytuacji żadnego znaczenia, albowiem zakresem rozpoznania w postępowaniu niniejszym objęta jest tylko kwestia zbadania prawidłowości orzeczenia w przedmiocie odmowy przyjęcia pisma skazanego, wobec nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie wskazanego wyżej braku formalnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy zaskarżone zarządzenie utrzymał w mocy.