II KO 47/20

Sygn. akt II KO 47/20 POSTANOWIENIE Dnia 6 października 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie A. T. , skazanego z art. 197 § 3 pkt 1 k.k. i in., po rozpoznaniu na posiedzeniu, bez udziału stron, wniosku obrońcy skazanego, o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. akt II AKa (…)., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W., z dnia 14 stycznia 2019 r., sygn. akt XVIII K (…), na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Obrońca skazanego złożył wniosek o wznowienie na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. postępowania zakończonego prawomocnie wskazanym powyżej wyrokiem. Wniosek ten jednak nie zasługiwał na uwzględnienie. Przepis art. 532 § 1 k.p.k., przewidujący możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia lub innego, którego wykonanie od rozstrzygnięcia kasacji jest uzależnione, znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu wznowieniowym (art. 545 § 1 k.p.k.). Aktualny na tym polu pozostaje zatem dorobek orzeczniczy powstały na gruncie wstrzymania wykonania orzeczenia w związku z mającym się toczyć postępowaniem kasacyjnym. Regułą określoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. 2 pozostaje, że postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia. Prawomocny wyrok jest z założenia traktowany jako wyrok prawidłowy i sam fakt wniesienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia nie daje jeszcze podstaw do wstrzymania wykonania orzeczenia. Odstąpienie w trybie art. 532 § 1 k.p.k. od tej zasady uzasadnione może być jedynie w tak oczywistych sytuacjach, gdy już nawet przy pobieżnej lekturze wniosku o wznowienie postępowania, można jednoznacznie stwierdzić, że ujawniły się takie nieznane dotychczas organom postępowania dowody, które wskazują, że zmaterializowała się jedna z podstaw wznowieniowych (in concreto określona w art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.), implikując wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia wniosku o wznowienie postępowania, a wobec osoby, co do której orzeczenie jest lub ma być wykonywane rysuje się perspektywa wystąpienia nieodwracalnie niekorzystnych skutków. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może być wprawdzie kompleksowa, merytoryczna ocena zasadności zaprezentowanej we wniosku obrońcy skazanego interpretacji dołączonego dowodu w postaci płyty DVD z nagraniem rozmów oraz dokumentacją filmową i fotograficzną, gdyż to winno podlegać weryfikacji na dalszym etapie postępowania, podczas merytorycznego rozpoznania wniosku. Nie antycypując zatem wyniku postępowania wznowieniowego należy obecnie jednakowoż stwierdzić, że przedłożone przez obrońcę załączniki oraz zaprezentowana argumentacja nie są tego rodzaju, by już prima facie można było mówić o bezspornej wadliwości orzeczenia w zakresie odpowiedzialności karnej skazanego za przypisane mu czyny. W tym stanie rzeczy, jako że motywy wniosku o wznowienie nie przemawiają automatycznie za potrzebą uznania wysokiego stopnia prawdopodobieństwa uwzględnienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.