II KO 54/20

Izba Karna2020-11-24

Skład orzekający: Zbigniew Puszkarski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skazanego należy zwolnić od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania, a także zasądzić wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy zwolnił skazanego od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania, uznając, że jego sytuacja majątkowa czyni uiszczenie nawet niewielkiej opłaty zbyt uciążliwym. Jednocześnie, w związku z podjęciem przez obrońcę z urzędu czynności w sprawie i brakiem zapłaty za pomoc prawną, Sąd zasądził należne wynagrodzenie od Skarbu Państwa.
Stan faktyczny
Skazany S. Z. złożył wniosek o wznowienie postępowania karnego. W związku z jego trudną sytuacją majątkową (zatrudnienie, zajęcia komornicze, niewielka kwota środków na koncie) zwrócił się o zwolnienie od opłaty od wniosku. Sąd Najwyższy wyznaczył mu obrońcę z urzędu, który złożył wniosek o wznowienie postępowania oraz o zwolnienie od opłaty i zasądzenie kosztów pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zwolnił skazanego od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania i zasądził od Skarbu Państwa wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KO 54/20 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie S. Z. o wznowienie postępowania po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 listopada 2020 r., wniosku obrońcy skazanego o zwolnienie skazanego od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania oraz zasądzenie wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu o wznowienie postępowania postanowił: 1. zwolnić S. Z. od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania; 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. C. (Kancelaria Adwokacka w W.), obrońcy z urzędu skazanego S. Z., kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy), w tym 23 % VAT, za czynności podjęte w sprawie o wznowienie postępowania. UZASADNIENIE Pismem z dnia 30 czerwca 2020 r. skazany S. Z. zwrócił się do Sądu Okręgowego w W. o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 15 marca 2019 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok łączny Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt XII K (...) 2 Wniosek skazanego wraz z aktami sprawy został przekazany do Sądu Najwyższego, gdzie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V Izby Karnej z dnia 18 sierpnia 2020 r. zwrócono się do administracji Aresztu Śledczego w W. (miejsce pobytu skazanego) o podanie informacji na temat sytuacji majątkowej skazanego i jego zatrudnienia. Zastępca Kierownika Działu Finansowego Aresztu Śledczego w W. zawiadomił, że S. Z. jest zatrudniony odpłatnie, posiada zajęcia komornicze w trzech sprawach i do jego dyspozycji aktualnie pozostaje kwota 18,17 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 3 września 2020 r. został wyznaczony skazanemu S. Z. obrońca z urzędu w osobie adw. M. C.. W dniu 13 października 2020 r. obrońca złożył wniosek o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 15 marca 2019 r., sygn. akt II AKa (…). Jednocześnie zwrócił się o „zwolnienie skazanego S. Z. od ponoszenia kosztów postępowania oraz o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie wniosku o wznowienie postępowania na rzecz skazanego”. Oświadczył, że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone w części ani w całości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Na obecnym etapie postępowania zachodzi konieczność zajęcia stanowiska w kwestii zwolnienia skazanego od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania (zob. art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych – t.j. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.). W oparciu o art. 623 k.p.k. należało podjąć w tej materii decyzję pozytywną, bowiem uzyskane informacje co do sytuacji materialnej S. Z. wskazują, że uiszczenie nawet względnie niewysokiej opłaty w wysokości 150 zł (art. 15 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych) byłoby dla niego zbyt uciążliwe. W sytuacji, gdy wyznaczony z urzędu obrońca skazanego podjął czynności w sprawie o wznowienie postępowania, sporządzając i składając wniosek o wznowienie, a koszty pomocy prawnej nie zostały mu zapłacone, należało też zasądzić na jego rzecz przewidziane prawem wynagrodzenie. W tym względzie kierowano się treścią § 17 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz.18) oraz przepisem § 4 ust. 3 3 tego rozporządzenia, zgodnie z którym należne od Skarbu Państwa wynagrodzenie podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 17 ust. 3art. 623 KPKart. 15 ust. 1§ 17 ust. 4§ 4 ust. 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy