II KO 67/24

Izba Karna2024-07-23

Skład orzekający: Marek Pietruszyński, Małgorzaty Wąsek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wznowienia z urzędu postępowania kasacyjnego zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego o oddaleniu kasacji, w sytuacji gdy skazany podnosi, że w składzie sądu orzekającego brała udział sędzia powołana na urząd w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie stwierdził podstaw do wznowienia postępowania kasacyjnego z urzędu. Wskazał, że Krajowa Rada Sądownictwa wydała uchwałę w przedmiocie powołania sędzi Sądu Najwyższego w dniu 26 maja 2017 r., a zatem przed nowelizacją ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa z dnia 8 grudnia 2017 r. Okoliczność ta czyni bezzasadnym zarzut nienależytej obsady sądu oparty na art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Stan faktyczny
Skazany J. S. złożył wniosek sygnalizacyjny o wznowienie postępowania kasacyjnego, które zakończyło się postanowieniem Sądu Najwyższego o oddaleniu kasacji. Skazany argumentował, że w składzie sądu orzekającego brała udział sędzia powołana na urząd w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek, analizując datę wydania uchwały Krajowej Rady Sądownictwa w przedmiocie powołania sędzi.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy nie stwierdził podstaw do wznowienia z urzędu postępowania kasacyjnego zakończonego postanowieniem z dnia 29 grudnia 2023 r., II KK 155/23.

Pełny tekst orzeczenia

II KO 67/24 ZARZĄDZENIE Dnia 23 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w przedmiocie wniosku sygnalizacyjnego skazanego J. S. o wznowienie – na podstawie art.439 § 1 pkt 2 k.p.k. - postępowania kasacyjnego zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 29 grudnia 2023 r., II KK 155/23 o oddaleniu kasacji wniesionej od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 15 listopada 2022 r., sygn. VI Ka 1139/20, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 2 września 2020 r., sygn. IV K 1019/17, na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. nie stwierdzam podstaw do wznowienia z urzędu - na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. - postępowania kasacyjnego zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 29 grudnia 2023 r., II KK 155/23 o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej. UZASADNIENIE Skazany J. S. złożył wniosek sygnalizacyjny o wznowienie z urzędu postępowania kasacyjnego zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 29 grudnia 2023 r., II KK 155/23 o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej z uwagi na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci udziału w składzie sądu SSN Małgorzaty Wąsek – Wiaderek, powołanej na urząd sędziego Sądu Najwyższego w trybie ustawy II KO 67/24 2 z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa i niektórych innych ustaw. Na poparcie swojej argumentacji odwołał się do szeregu orzeczeń, w tym uchwały połączonych Izb: Cywilnej, Karnej i Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I – 4110 – 1/20. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Inicjatywa skazanego w przedmiocie wznowienia postępowania okazała się niezasadna. W stosunku do sędzi Sądu Najwyższego Małgorzaty Wąsek – Wiaderek nie występują okoliczności, które miałyby prowadzić do stwierdzenia zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci nienależytej obsady sądu procedującego w przedmiocie kasacji wniesionej w sprawie skazanego. Wbrew bowiem temu, co wskazano we wniosku, Krajowa Rada Sądownictwa wydała uchwałę nr 194/2017 w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie Małgorzaty Wąsek – Wiaderek na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego w Izbie Karnej w dniu 26 maja 2017 r., a zatem jeszcze w składzie ustalonym w trybie przepisów ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa sprzed jej nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U . 2018 poz. 3). Okoliczność ta czyni z gruntu chybioną inicjatywę skazanego i wskazuje na zbędność szerszych rozważań w przedmiocie wniosku sygnalizacyjnego. Z tych względów wydano przedmiotowe zarządzenie. [SOP] [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art.439 § 1 pkt 2 KPKart. 542 § 3 KPKart. 439 § 1 pkt 2 KPK§ 1 pkt 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy