II KS 12/20

Sygn. akt II KS 12/20 POSTANOWIENIE Dnia 16 września 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie D. K. B. oskarżonego o czyn z art. 207 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 września 2020 r., skargi obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. akt II Ka (…), uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w W.– VI Zamiejscowy Wydział Karny w P. z dnia 31 października 2019 r., sygn. akt VI K (…), w zakresie czynu z art. 207 § 1 k.k. i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, na podstawie art. 531 § 2 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k., p o s t a n o w i ł: zwrócić akta sprawy Sądowi Okręgowemu w S. w celu dopełnienia czynności zmierzających do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi. UZASADNIENIE W dniu 17 lipca 2020 r. obrońca oskarżonego D. K. B. złożył do Sądu Okręgowego w S. skargę od wyroku tego Sądu z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. akt II Ka (…), w części uchylającej wyrok Sądu Rejonowego w W. – VI Zamiejscowy Wydział karny w P. z dnia 31 października 2019 r., sygn. akt VI K (…), co do zarzuconego oskarżonemu czynu zakwalifikowanemu w akcie oskarżenia z art. 207 2 § 1 k.p.k. i przekazującego sprawę w tym zakresie sądowi meriti do ponownego rozpoznania. Do powyższej skargi nie został dołączony dowód uiszczenia opłaty sądowej (art. 527 § 1 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k.), natomiast w jej treści zawarty został wniosek o zwolnienie oskarżonego od tej opłaty poparty osobistym pismem oskarżonego wraz z dołączoną do niego dokumentacją dotyczącą stanu majątkowego i dochodów D. B. . Skarga jako spełniająca wymogi formalne, została przyjęta zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2020 r. (k. 2 akt II WSU […]), a następnie zarządzeniem z dnia 8 września 2020 r. (k. 27 tych akt) przekazana do Sądu Najwyższego. Mając na uwadze omówione wyżej zaszłości stwierdzić należy, że przekazana Sądowi Najwyższemu skarga nie spełnia wymogów formalnych z uwagi na jej nieopłacenie. Zaniechanie przez Sąd Okręgowy w S. przeprowadzenia procedury rozpoznania wniosku o zwolnienie oskarżonego od opłaty skutkuje tym samym koniecznością orzeczenia po myśli art. 531 § 2 k.p.k. (stosowanego odpowiednio art. 539f k.p.k.), ponieważ stwierdzony brak formalny skargi ma charakter usuwalny. Sąd odwoławczy zobligowany więc będzie do dopełnienia czynności zmierzających do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi w pierwszej kolejności przez rozpoznanie wniosków o zwolnienie od opłaty. Gdyby w tym przedmiocie zapadła decyzja niekorzystna dla D. B. konieczne będzie wdrożenie trybu określonego przepisem art. 120 § 1 k.p.k. Dopiero dopełnienie powyższych wymogów – zwolnienie od opłaty lub jej uiszczenie – umożliwi ponowne przekazanie skargi do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Na marginesie zauważyć należy, że w przekazanych Sądowi Najwyższemu aktach sprawy brak zwrotnego potwierdzenie odbioru przez obrońcę odpisu zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji z uzasadnieniem co z kolei uniemożliwia kontrolę formalną skargi pod kątem art. 539b § 1 k.p.k. Z tych względów postanowiono jak na wstępie. 3