II KS 19/23

II KS 19/23 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk w sprawie J. K. oskarżonego z art. 217 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 czerwca 2023 r., skargi obrońcy oskarżonego na wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2023 r., sygn. akt IX Ka 1358/22, uchylający wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 13 lipca 2022 r., sygn. akt II K 103/20, i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania, na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł 1. oddalić skargę; 2. obciążyć oskarżonego kosztami postępowania skargowego. UZASADNIENIE J. K. został oskarżony o to, że w dniu 12 grudnia 2019 r. w W., przy ul. […], podczas posiedzenia Rady Fundacji – […] naruszył nietykalność cielesną J. S. w ten sposób, że - kiedy chciała wziąć ze stołu Uchwałę nr […] podjętą dnia […] 2019 r. podczas posiedzenia Rady Fundacji, z wykorzystaniem siły, rzucił się na nią, uderzył ją łokciem w okolice intymnych części ciała i wyrwawszy Uchwałę - odepchnął ją, wskutek czego doprowadził do uszczerbku na jej zdrowiu, polegającym na rozstroju zdrowia psychicznego w postaci ostrej reakcji na stres i w II KS 19/23 2 konsekwencji formalnej niezdolności do pracy w okresie łącznie co najmniej 8 dni, tj. o czyn z art. 217 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Wyrokiem z dnia 13 lipca 2022 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie., sygn. akt II K 103/20, uniewinnił oskarżonego J. K. od zarzucanego czynu. Na skutek apelacji wniesionej m. in. przez obrońcę oskarżonego Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 26 stycznia 2023 r., sygn. akt IX Ka 1358/22, na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 454 § 1 k.p.k. uchylił wyrok Sądu I instancji w części dotyczącej J.K. i przekazał Sądowi Rejonowemu dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania. Skargę na wyrok Sądu odwoławczego wniósł obrońca oskarżonego zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 437 § 1,2 k.p.k. poprzez uchylenie zaskarżonego apelacją wyroku Sądu Rejonowego Warszawa – Śródmieścia w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonego J. K. i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpozna, podczas gdy Sąd Okręgowy w Warszawie nie dostrzegł, że w sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza o której mowa w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. art. 17 § 1 ust 9 k.p.k. albowiem braki formalne prywatnego aktu oskarżenia nie zostały uzupełnione w terminie, co skutkuje uznaniem, że akt oskarżenia jest bezskuteczny. W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonego J. K. i przekazanie Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga obrońcy oskarżonego okazała się bezzasadna. Zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k. uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeśli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Powiązanie tego przepisu z treścią art. 539a § 3 k.p.k., w którym wskazano podstawy skargi, jednoznacznie wskazuje, że Sąd Najwyższy II KS 19/23 3 rozpoznając skargę na wyrok sądu odwoławczego ogranicza się wyłącznie do badania, czy w sprawie, na etapie postępowania przed sądem I lub II instancji, zachodzi tzw. bezwzględna przyczyna odwoławcza, albo doszło do uchylenia wyroku mimo braku formalnych przeszkód określonych w art. 454 k.p.k. do wydania wyroku zmieniającego lub też konieczne jest przeprowadzenie w całości przewodu sądowego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2018 r., I KZP 13/17 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2017 r., IV KS 6/16, LEX nr 2204960). Z powyższego wynika również, że uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego musi jednoznacznie określać, która z przesłanek określonych w art. 437 § 2 k.p.k. była podstawą uchylenia wyroku sądu I instancji i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania. Autor skargi wywodzi, że Sąd odwoławczy wydając kwestionowany wyrok kasatoryjny dopuścił się naruszenia przepisu art. 437 § 2 k.p.k. poprzez uchylenie wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na treść art. 454 k.p.k., podczas gdy – w ocenie skarżącego – zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., która winna skutkować umorzeniem postępowania. W skardze podniesiono zarzut oparty na bezwzględnej przesłance odwoławczej, mającej polegać na braku skargi uprawnionego oskarżyciela, zasadzający się na tym, że oskarżycielka prywatna J. S. została w dniu 20 lutego 2020 r. (data doręczenia wezwania, k. 25) wezwana do uzupełnienia braków formalnych aktu oskarżenia, pod rygorem uznania aktu oskarżenia za bezskuteczny. W ocenie oskarżonego oskarżycielka prywatna uchybiła zakreślonemu terminowi, gdyż jak wynika z prezentaty Sądu a quo, pismo obejmujące uzupełnienia braków zostało złożone w dniu 28 lutego 2020 r., zatem dzień po terminie. Powyższe skutkuje w ocenie skarżącego tym, że prywatny akt oskarżenia winien zostać uznany na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. za bezskuteczny. Skarżący pomija jednak, że wskazywana przez niego data 28 lutego 2020 r. na piśmie obejmującym uzupełnienie braków jest datą wpływu pisma do biura podawczego Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie. (k. 16). Samo pismo, datowane 27 lutego 2020 r., zostało nadane w Urzędzie Pocztowym II KS 19/23 4 w W. w dniu 27 lutego 2020 r., co wynika ze stempla znajdującego się na kopercie załączonej do akt postępowania (k. 26). W tej sytuacji oskarżycielka prywatna niewątpliwie złożyła pismo w zakreślonym 7-dniowym terminie do uzupełnienia braków formalnych. W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę, że orzeczenie Sądu odwoławczego znajdowało podstawy normatywne w art. 437 § 2 in fine k.p.k., i stwierdzając poprawność zastosowania przez Sąd Okręgowy tego przepisu, należało skargę obrońcy oskarżonego oddalić (art. 539e § 2 k.p.k.), rozstrzygając także o kosztach sądowych postępowania skargowego. [JML] [ł.n]