II KZ 10/14

PostanowienieIzba Karna2014-03-12

Skład orzekający: Piotr Hofmański

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, sporządzonego przez skazanego bez udziału adwokata lub radcy prawnego, jest zasadne, gdy wyznaczony adwokat z urzędu nie stwierdził podstaw do jego sporządzenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania jest zasadne, gdy skazany nie uzupełnił braku formalnego w postaci braku podpisu adwokata lub radcy prawnego, mimo wezwania. Przymus adwokacko-radcowski, ustanowiony przez art. 545 § 2 k.p.k., wymaga, aby wniosek o wznowienie postępowania został sporządzony i podpisany przez profesjonalnego pełnomocnika. Jeśli wyznaczony adwokat z urzędu nie stwierdził podstaw do sporządzenia wniosku i poinformował o tym sąd, a skazany nie był w stanie samodzielnie usunąć tego braku, odmowa przyjęcia wniosku jest uzasadniona.
Stan faktyczny
Skazany złożył wniosek o wznowienie postępowania karnego. Wyznaczony adwokat z urzędu nie stwierdził podstaw do jego sporządzenia i poinformował o tym sąd. Skazany został wezwany do uzupełnienia braku formalnego poprzez sporządzenie wniosku przez adwokata, jednak nie uczynił tego. W konsekwencji Przewodnicząca II Wydziału Karnego-Odwoławczego odmówiła przyjęcia wniosku. Skazany wniósł zażalenie, podnosząc, że nie zrozumiał wezwania i nie posiada środków na adwokata z wyboru. Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KZ 10/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w sprawie G. G. w przedmiocie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącej II Wydziału Karnego-Odwoławczego w Sądzie Apelacyjnym w [...] z dnia 24 stycznia 2013r., syg. akt II AKo …/13 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 22 lipca 2013 r. skazany wniósł o wznowienie postępowania w sprawie II K …/11. Wyznaczona na wniosek skazanego adwokat z urzędu nie stwierdziła jednak podstaw do złożenia wniosku o wznowienie, o czym zawiadomiła Sąd, stosownie do art. 84 § 3 k.p.k. pismem z dnia 11 listopada 2013 r. W tym stanie rzeczy skazanego wezwano zarządzeniem z dnia 20 listopada 2013 r. do uzupełnienia braku wniosku o wznowienie poprzez sporządzenie i podpisanie wniosku przez adwokata. Następnie wobec bezskutecznego upływu terminu do usunięcia braku, zarządzeniem Przewodniczącej II Wydziału Karnego-Odwoławczego w Sądzie Apelacyjnym w [...] z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt II AKo ../13, odmówiono przyjęcia wniosku skazanego G. G. o wznowienie postępowania. Zarządzenie uzasadniono tym, że skazany nie uzupełnił w terminie braku formalnego pisma. 2 Skazany wniósł zażalenie a to zarządzenie, w którym, po pierwsze, podniósł, że nie zrozumiał treści wezwania do usunięcia braku formalnego, a po drugie, że nie posiada środków pozwalających mu na pokrycie kosztów obrońcy z wyboru. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z niekwestionowanym sposobem interpretacji przepisu art. 545 § 2 k.p.k. (zob. T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2008, s. 1153) ustanawia on tzw. przymus adwokacko-radcowski, tj. obowiązek sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania przez podmiot fachowy (prokuratora, adwokata lub radcę prawnego). Zgodnie zaś z art. 84 § 3 k.p.k., adwokat wyznaczony postępowaniu o wznowienie postępowania powinien sporządzić i podpisać wniosek o wznowienie postępowania albo poinformować na piśmie sąd, że nie stwierdził podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Wyznaczona na żądanie wnioskodawcy adwokat z urzędu nie znalazła podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania i poinformowała o tym Sąd na piśmie. Zauważyć należy, że treść tego pisma wskazuje na przeprowadzenie przez obrońcę dogłębnej i rzetelnej analizy sprawy. Wobec takiego stanowiska wyznaczonego obrońcy z urzędu i nieusunięcia braku formalnego przymusu adwokackiego przez wnioskodawcę we własnym zakresie, wydanie zarządzenia o odmowie przyjęcia wniosku było w pełni zasadne. Sąd Najwyższy nie podzielił argumentów podniesionych w zażaleniu skazanego. Zaskarżone zarządzenie w sposób jasny precyzowało istotę braku formalnego i trudno przyjąć, że skazany mógł znaczenia zarządzenia nie zrozumieć, zwłaszcza, że z akt sprawy wynika, że skazany rozumiał znaczenie wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego (np. we wniosku z 22 lipca 2013 r. wniósł o wyznaczenie adwokata z urzędu). Jeśli zaś chodzi o niemożność pokrycia kosztów adwokata z urzędu, Sąd Apelacyjny okoliczność tę uwzględnił i wyznaczył adwokata z urzędu, która jednak nie stwierdziła podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie. kc

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 84 § 3 KPKart. 545 § 2 KPK§ 3§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy