II KZ 14/14

PostanowienieIzba Karna2014-04-17

Skład orzekający: Michał Laskowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, sporządzonego przez skazanego osobiście, a nie przez adwokata, jest zasadne w sytuacji, gdy wyznaczony obrońca z urzędu nie znalazł podstaw do jego sporządzenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie, uznając, że wniosek o wznowienie postępowania musi być sporządzony i podpisany przez adwokata, co wynika z art. 545 § 2 k.p.k. (tzw. przymus adwokacki). Wyznaczenie obrońcy z urzędu, który nie znalazł podstaw do sporządzenia wniosku, spełniło wymóg rzetelnego procesu, a skazany mógł samodzielnie ustanowić adwokata w celu usunięcia braku formalnego. Doręczenie wezwania do uzupełnienia braków uznano za skuteczne mimo nieodebrania przesyłki przez skazanego.
Stan faktyczny
Skazany złożył wniosek o wznowienie postępowania, który nie został sporządzony przez adwokata. Sąd Apelacyjny wezwał go do uzupełnienia braku formalnego poprzez sporządzenie wniosku przez adwokata. Wyznaczony obrońca z urzędu nie znalazł podstaw do sporządzenia wniosku. Po nieuzupełnieniu braku formalnego, Sąd Apelacyjny odmówił przyjęcia wniosku. Skazany wniósł zażalenie, które Sąd Najwyższy rozpoznał.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KZ 14/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie P.G. skazanego z art. 207 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 kwietnia 2014 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Kierownika Sekcji II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 10 lutego 2014 r., sygn. akt II AKo …/13, o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE P. G. skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia 25 listopada 2009 r., sygn. IV K …./06, . Wyrok ten po rozpoznaniu apelacji został zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. IX Ka …/10. W dniu 11 października 2013 r. do Sądu Rejonowego w [...] wpłynęło pismo skazanego stanowiące wniosek o wznowienie postępowania i zawierające wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wymienionymi wyrokami. W dniu 12 listopada 2013 r. Sąd Apelacyjny w [...] wyznaczył skazanemu obrońcę z urzędu w celu ewentualnego sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Wyznaczona obrońca z urzędu w opinii z dnia 13 grudnia 2013 r. stwierdziła, iż nie znajduje podstaw do sporządzenia wniosku o 2 wznowienie postępowania. W dniu 30 grudnia 2013 r. wezwano P.G. do uzupełnienia w terminie 7 dni formalnego braku jego wniosku o wznowienie postępowania. Wezwanie to dotyczyło usunięcia braku formalnego przez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie przez adwokata. Zarządzenie to przesłane do skazanego nie zostało przez niego odebrane mimo podwójnego awizowania (k. 1931 akt). Nie powiodła się także próba doręczenia przesyłki pocztą elektroniczną (brak transmisji danych k. 1932 akt). Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego wobec nieuzupełnienia braku. W zażaleniu skazany podniósł, że w sprawie nie był o niczym informowany i nie miał dostępu do Sądu Apelacyjnego w [...], do którego go nie wpuszczono. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Wniosek o wznowienie postępowania powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata. W orzecznictwie i piśmiennictwie obowiązek wynikający z art. 545 § 2 k.p.k. określany jest powszechnie jako przymus adwokacki. Interpretacja słowa „powinien” jest jednolita i uznaje się to słowo jako równoznaczne z bezwzględną koniecznością realizacji nakazu zawartego w omawianym przepisie. Wyznaczony dla P.G. obrońca z urzędu skierował do sądu pismo, w którym przedstawił argumenty, które jego zdaniem nie uzasadniają złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Analiza stanowiska obrońcy prowadzi do wniosku, że należycie wywiązał się z nałożonego nań obowiązku. Wyznaczenie obrońcy z urzędu spełniło wymóg rzetelnego procesu. W ramach standardów tego procesu nie można jednak gwarantować dokonywania przez obrońców tylko takich czynności, które są zgodne z poglądami wnioskodawców (zob. m. in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 sierpnia 2008 r., IV KZ 52/08, R-OSNKW z 2008 r., poz. 1711; z dnia 17 września 2008 r., III KZ 92/08, R-OSNKW z 2008 r., poz. 1872). Skazany mógł zatem jedynie po otrzymaniu wezwania do usunięcia braku sam ustanowić adwokata w celu sporządzenia i podpisania takiego wniosku. Fakt, że nie uczynił tego, nie uzupełniając braku powoduje, że zaskarżone zarządzenie jest zasadne i jako takie utrzymane zostało w mocy. Do skazanego kierowano pisma na wskazany adres w I. i pocztą elektroniczną, czego dowodzą dokumenty 3 zawarte w aktach sprawy. Dwukrotne awizowanie przesyłki, która nie została odebrana sprawia, że przesyłkę uznać można za doręczoną (zob. art. 133 k.p.k. i art. 139 § 1 k.p.k.). Względy bezpieczeństwa powodują, że każdy może wejść do gmachu sądu, pod warunkiem jednak, że podda się kontroli. Odmienne stanowisko skazanego w tej kwestii spowodowało, że sam pozbawił się możliwości osobistego uzyskania stosownych informacji w Sądzie Apelacyjnym w [...]. Na marginesie tylko można dodać, że także obecnie skazany może ustanowić obrońcę z wyboru w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. kc

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 207 § 1 KKart. 545 § 2 KPKart. 133 KPKart. 139 § 1 KPK§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy