II KZ 16/25

PostanowienieIzba Karna2025-04-30

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji, złożony wraz z kasacją po upływie terminu zawitego do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, może być skutecznie rozpoznany?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji, który nie został złożony w terminie zawitym siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej jego zgłoszenie, jest czynnością prawnie bezskuteczną. Niezachowanie tego wymogu formalnego powoduje, że wniosek nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu, nawet jeśli kasacja została wniesiona w terminie.
Stan faktyczny
Obrońca skazanego T. A. wniósł kasację wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Obrońca powołał się na zwolnienie lekarskie w okresie biegu terminu do złożenia kasacji. Sędzia Sądu Okręgowego uznał wniosek o przywrócenie terminu za bezskuteczny z powodu złożenia go po upływie siedmiodniowego terminu zawitego. Obrońca złożył zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów k.p.k. dotyczących terminu zawitego do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia kasacji.

Pełny tekst orzeczenia

II KZ 16/25 POSTANOWIENIE Dnia 30 kwietnia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 30 kwietnia 2025 r. zażalenia obrońcy skazanego T. A. na zarządzenie Sędziego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 marca 2025 r., sygn. akt IX Ka 733/24, o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia kasacji p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE W dniu 12 listopada 2024 r. przesłany przez Portal Informacyjny Sądów Powszechnych odpis wyroku z uzasadnieniem w sprawie IX Ka 733/24 do adwokata - obrońcy z urzędu skazanego T. A. , został uznany za doręczony (pismo nie zostało podjęte w terminie) - zatem termin do złożenia kasacji mijał w dniu 12 grudnia 2024 r. W dniu 30 grudnia 2024 r. wpłynęła do Sądu Okręgowego w Warszawie kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego T.A. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji, albowiem została ona nadana na poczcie w dniu 23 grudnia 2024 r. Wnosząc o przywrócenie terminu obrońca podniósł, że od dnia 9 grudnia 2024 r. do dnia 13 grudnia 2024 r., przebywał na zwolnieniu lekarskim (zaświadczenie ZUS ZLA załączono do pisma kasacyjnego), tj. w okresie biegu terminu do złożenia kasacji. II KZ 16/25 2 Zarządzeniem z dnia 19 marca 2025 r., sygn. akt IX Ka 733/24, Sędzia Sądu Okręgowego w Warszawie, na podstawie art. 93 § 2 k.p.k. w zw. z art. 122 § 1 k.p.k., uznał wniosek o przywrócenie trzydziestodniowego terminu do złożenia kasacji za bezskuteczny, a to z powodu złożenia tego wniosku po upływie siedmiodniowego terminu zawitego wskazanego w art. 126 § 1 k.p.k. W zażaleniu na to zarządzenie obrońca skazanego T. A. zarzucił: - rażące naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia tj. 122 § 1 k.p.k., poprzez uznanie, iż złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji było czynnością dokonaną po upływie terminu zawitego co oznacza, iż jest czynnością bezskuteczną w sytuacji gdy obrońca złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji wraz z kasacją w trakcie trwania terminu zawitego, a nie po jego upływie; - rażące naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia tj. 126 § 1 k.p.k., poprzez uznanie, iż siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji upłynął w dniu 20 grudnia 2024 r., w sytuacji gdy upłynął w dniu 23 grudnia 2024 r., oraz iż data ustania przeszkody przypadała na 13 grudnia 2024 r. Podnosząc te zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia poprzez przywrócenie terminu do wniesienia kasacji i przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Jak słusznie podkreślono w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia zbadanie zasadności wniosku o przywrócenie terminu do dokonania wskazanej czynności procesowej musi być poprzedzone ustaleniem, że wniosek ten został złożony przez obrońcę z zachowaniem terminu zawitego określonego w art. 126 § 1 k.p.k., tj. przed upływem siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej jego zgłoszenie. Jest to warunek formalny, którego niezachowanie powoduje, że wniosek taki stanowi czynność prawnie bezskuteczną w rozumieniu art. 122 § 1 k.p.k. i nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 stycznia 2005 r., sygn.. akt III KZ 38/04, Legalis, z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt III KZ 43/14 Legalis). II KZ 16/25 3 Wskazany wyżej wymóg formalny nie został dopełniony w niniejszej sprawie, dlatego też należało podzielić wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu stanowisko o uznaniu wniosku obrońcy o przywrócenie terminu za bezskuteczny. Nie ulega wszak wątpliwości, że obrońca T. A. w terminie zawitym siedmiu dni (tj. od dnia 14 grudnia 2024 r. do dnia 20 grudnia 2024 r.) od daty ustania przeszkody (dzień 13 grudnia 2024 r.) nie zgłosił wniosku o przywrócenie terminu - uczynił to dopiero w dniu 23 grudnia 2024 r. Kierując się powyższym rozstrzygnięto jak na wstępie. [J.J.] [a.ł]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 93 § 2 KPKart. 122 § 1 KPKart. 126 § 1 KPKart. 126 § 1 KPK§ 2§ 1§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy