II KZ 20/18

Sygn. akt II KZ 20/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2018 r., zażalenia skazanego A. R. na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. z dnia 30 kwietnia 2018 r., sygn. akt V WKK …/18, w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji, p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE W dniu 2 lutego 2018 r. do Sądu Okręgowego w P. wpłynął wniosek A. R. o wyznaczenie obrońcy z urzędu celem sporządzenia, podpisania i wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 29 listopada 2017r., sygn. akt V Ka …/17, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt II K …/17. Następnie, w dniu 5 lutego 2018 r. skazany złożył pismo będące jego osobistą kasacją od powyższego wyroku Sądu Okręgowego w P. Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2018 r. Zastępca Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. na podstawie art. 81 § 1 k.p.k. w zw. z art. 78 § 1a k.p.k. i art. 84 § 3 k.p.k. wyznaczyła A. R. obrońcę z urzędu w osobie adw. E.T. w celu ewentualnego sporządzenia kasacji lub wydania opinii o braku podstaw do jej wniesienia. 2 Opinią z dnia 16 lutego 2018 r., adw. E. T., zgodnie z art. 84 § 3 k.p.k., poinformowała Sąd o braku podstaw do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w P.z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. akt V Ka …/17. W dniu 28 lutego 2018 r. skazanemu doręczono odpis opinii obrońcy oraz informację, że treść stanowiska obrońcy nie stanowi podstawy prawnej do złożenia ponownego wniosku o wyznaczenie innego obrońcy z urzędu, a także, iż w terminie 30 dni może wnieść kasację sporządzoną przez adwokata lub radcę prawnego ustanowionego z wyboru. W odpowiedzi na powyższe, skazany w dniu 12 marca 2018 r. wystąpił ze skargą dotyczącą pozbawienia prawa do obrony, poprzez wydanie opinii przez wyznaczonego obrońcę z urzędu o braku podstaw do wniesienia kasacji oraz wnioskiem o „wydłużenie terminu do wniesienia kasacji” (k. 562 i 604-605). Zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2018 r. na podstawie art. 120 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 526 § 2 k.p.k., art. 530 § 2 k.p.k. i art. 93 § 2 k.p.k. – wezwano A. R. do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego kasacji poprzez jej sporządzenie i podpisanie przez obrońcę będącego adwokatem lub radcą prawnym, pod rygorem uznania kasacji za bezskuteczną i odmowy jej przyjęcia. Odpis tego zarządzenia doręczono skazanemu 13 kwietnia 2018 r. (k. 567 i 617). Skazany tego braku nie usunął i kasacji sporządzonej oraz podpisanej przez adwokata lub radcę prawnego nie złożył. W dniu 20 kwietnia 2018 r. do Sądu Okręgowego w P. wpłynął ponowny wniosek A. R. o wyznaczenie obrońcy z urzędu wraz z osobistą kasacją (k. 619 i 621-624). W związku z tym Przewodniczący V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2018 r. na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. i art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji A. R. z uwagi na wniesienie jej przez osobę nieuprawnioną, a także odmówił skazanemu ponownego wyznaczenia obrońcy z urzędu w celu sporządzenia kasacji, wskazując w uzasadnieniu zarządzenia, że niezgodność stanowiska przedstawionego przez wyznaczonego obrońcę z urzędu z oczekiwaniami bądź poglądami wnioskodawcy nie może być podstawą wyznaczenia kolejnego obrońcy. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł A.R. zarzucając Sądowi Odwoławczemu odmawiającemu przyjęcia kasacji działanie na jego niekorzyść, 3 błędne uznanie, że wyznaczony obrońca z urzędu – adw. E. T. wypełniła w sposób rzetelny swoje obowiązki obrończe, a także „wykorzystanie przez wymiar sprawiedliwości niemocy prawnego działania skazanego i jego czasowej izolacji karnej w innej sprawie”. W konkluzji żalący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz określenie terminu do wniesienia w sposób prawidłowy kasacji „posiadając prawo do obrońcy z urzędu”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. U podstaw zaskarżonego zarządzenia legło ustalenie, że skazany, wezwany w trybie art. 120 k.p.k., do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych osobistej kasacji, poprzez sporządzenie i podpisanie jej przez adwokata lub radcę prawnego ustanowionego z wyboru, pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji, braków tych nie usunął. Skarżący tego ustalenia nie kwestionuje. Zawarta w zażaleniu argumentacja dotyczy zaś kwestii, które na obecnym etapie postępowania nie mają istotnego znaczenia. Nie wchodzi bowiem w rachubę ani wyznaczenie skazanemu innego obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania kasacji, ani tym bardziej określenie terminu do wniesienia kasacji. Jak trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, co znajduje oparcie w utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego, niezgodność stanowiska przedstawionego przez wyznaczonego obrońcę z urzędu z oczekiwaniami, bądź poglądami wnioskodawcy nie może być podstawą wyznaczenia kolejnego obrońcy. Sąd nie może wyznaczać kolejnych obrońców z urzędu, aż do uzyskania przez wnioskodawcę oczekiwanego przez niego efektu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego: z dnia 27 kwietnia 2011 r., III KZ 20/11, LEX nr 811870, z dnia 14 lipca 2014 r., IV KZ 44/14, LEX nr 1483371). W tej sytuacji, określanie terminu do wniesienia kasacji przez kolejnego obrońcę z urzędu, jest bezpodstawne. W realiach przedmiotowej sprawy słusznie zatem postąpił Przewodniczący V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. wzywając A. R. (zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2018 r.) do uzupełnienia braków jego osobistej kasacji przez jej sporządzenie i podpisanie przez adwokata z wyboru. Skoro 4 skazany tego nie uczynił, to bezprzedmiotowe są jego zarzuty pod adresem poprzedniego obrońcy z urzędu, jak i Sądu Odwoławczego, który w swym działaniu postępował zgodnie z obowiązującym prawem. Kierując się przedstawionymi wyżej względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. kc