II KZ 25/23

PostanowienieIzba Karna2023-06-28

Skład orzekający: Małgorzata Bednarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dopuszczalne jest złożenie wniosku o wznowienie postępowania w odniesieniu do postępowania wznowieniowego zakończonego rozstrzygnięciem sądu o odmowie przyjęcia wniosku strony wobec jego oczywistej bezzasadności?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że niedopuszczalne jest złożenie wniosku o wznowienie postępowania w odniesieniu do postępowania wznowieniowego, które zakończyło się rozstrzygnięciem sądu o odmowie przyjęcia wniosku strony z powodu jego oczywistej bezzasadności, wydanym na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. Wobec takiej sytuacji, konieczne jest wydanie rozstrzygnięcia odmawiającego przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 530 § 2 k.p.k.
Stan faktyczny
Oskarżycielka prywatna zasygnalizowała potrzebę wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności. Zarządzeniem sędziego odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wznowieniowego. Oskarżycielka wniosła zażalenie, wskazując na wydanie zarządzenia w składzie jednoosobowym, mimo informacji o składzie trzyosobowym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

II KZ 25/23 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie sygnalizacji o potrzebie wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 2 listopada 2022 r., II AKz 1004/22, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 czerwca 2023 r. zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego z 8 marca 2023 r., II KO 114/22 na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIE Pismem z 25 listopada 2022 r. oskarżycielka prywatna B.L. zasygnalizowała potrzebę wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 2 listopada 2022 r., II AKz 1004/22, utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 16 sierpnia 2022 r., sygn. akt Ako 170/22, którym odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności. Zarządzeniem z 8 marca 2023 r., II KO 114/22, odmówiono – na podstawie art. 545 § 1 w zw. z art. 530 § 2 i art. 429 § 1 k.p.k. – przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wznowieniowego. W uzasadnieniu zaskarżonego II KZ 25/23 2 zarządzenia wskazano, że niedopuszczalne jest wznowienie postepowania, które toczyło się w trybie art. 545 § 3 k.p.k. W zażaleniu na powyższe zarządzenie wnioskodawczyni wskazała, że dostała informacje o składzie 3 - osobowym, a zarządzenie wydane zostało w składzie 1 - osobowym. Skarżąca wskazała, że zarządzenie powinno być uchylone. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie oskarżycielki posiłkowej nie jest zasadne zaś zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy. Trafnie w zaskarżonym zarządzeniu - wydanym na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. wskazano, że nie jest dopuszczalne złożenie wniosku o wznowienia postępowania w odniesieniu do postępowania wznowieniowego zakończonego rozstrzygnięciem sądu o odmowie przyjęcia wniosku strony wobec jego oczywistej bezzasadności wydanym w oparciu o art. 545 § 3 k.p.k.). Wobec stwierdzenia takiej okoliczności koniecznym było, z uwagi na treść art. 530 § 2 k.p.k., wydanie rozstrzygnięcia odmawiającego przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania Na prawidłowość rozstrzygnięcia nie wpływa powoływana przez skarżącą okoliczność poinformowania jej o wyznaczeniu 3-osobowego składu do rozpoznania wniosku. Mimo uprzedniego wyznaczenia składu wieloosobowego, odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie postepowania w niniejszej sprawie nastąpiło w formie zarządzenia wydanego przez sędziego sprawozdawcę jako sędziego upoważnionego. Należy mieć na uwadze, że rozstrzygniecie wydane na podstawie 530 § 2 k.p.k. jest wynikiem kontroli formalnej, co oznacza, że przed jego wydaniem nie dochodzi do merytorycznego rozpoznania, a jedynie wstępnego przeanalizowania treści wniosku, w celu ustalenia możliwości jego skutecznego złożenia pod kątem wymogów formalnych. Dokonanie zaś kontroli formalnej na możliwie wczesnym etapie postępowania wnioskowego, bez konieczności angażowania w procedurę oceny formalnej całego składu wyznaczonego przecież do dokonania oceny merytorycznej, o ile jest dopuszczalna, jest postępowaniem prawidłowym. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. II KZ 25/23 3 [MT] [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 437 § 1art. 545 § 1art. 530 § 2art. 429 § 1 KPKart. 545 § 3 KPKart. 545 § 1 KPKart. 530 § 2 KPK§ 1§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026. · PDF źródłowy