II KZ 41/12

Sygn. akt II KZ 41/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie D. L. skazanego z art. 148 § 1 kk i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 grudnia 2012 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 września 2012 r., o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 września 2012 r. Sąd Apelacyjny nie uwzględnił wniosku D. L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 12 kwietnia 2012 r., stwierdzając, że skazany nie przedstawił jakiegokolwiek dowodu na istnienie przeszkody uniemożliwiającej wystąpienie z takim wnioskiem w ustawowym terminie. W zażaleniu wniesionym na powyższe postanowienie skazany podniósł, że już w dniu 12 kwietnia 2012 r., po wydaniu wyroku przez sąd odwoławczy, złożył wniosek o wyznaczenie nowego obrońcy z urzędu w celu „założenia rozprawy kasacyjnej”, na który do chwili obecnej nie otrzymał odpowiedzi. Ponieważ bez pomocy obrońcy nie był w stanie „wnieść swojej sprawy do Sądu Najwyższego” czekał na odpowiedź, aż upłynęły terminy „do wniesienia rozprawy kasacyjnej”. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne Przypomnieć należy, że możliwość przywrócenia skazanemu terminu zawitego do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku zaistniałaby wówczas, gdyby wykazał on, iż uchybił powyższemu terminowi z przyczyn od niego niezależnych i w terminie 7 dni od ustania przeszkody złożył wnioski o przywrócenie terminu oraz o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. W realiach niniejszej sprawy za taką przyczynę nie można uznać nie rozpoznania przez Sąd Apelacyjny wniosku skazanego o wyznaczenie obrońcy z urzędu, w istocie zaś braku wiedzy skazanego co do sposobu i terminu złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Zauważyć bowiem należy, że otrzymał on stosowne pouczenie od Sądu Apelacyjnego. Zawierało ono szczegółowe informacje co skazany powinien uczynić w celu wywiedzenia skargi kasacyjnej, w tym że uzasadnienie na piśmie ogłoszonego w jego obecności wyroku zostanie sporządzone tylko w wypadku złożenia wniosku w terminie 7 dni (k. 469). Taki wniosek nie jest objęty tzw. przymusem adwokackim. Treść tych pouczeń była dlań niewątpliwie zrozumiała, skoro na niedostatek wiedzy w tym przedmiocie nie skarżył się on we wniosku o przywrócenie terminu (k. 531). Dlatego stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że nie zaistniały przesłanki pozwalające na uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu zawitego, określone w art. 126 § 1 k.p.k., należało uznać za prawidłowe. Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.