II KZ 5/15

PostanowienieIzba Karna2015-03-19

Skład orzekający: Jacek Sobczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyjęcia kasacji złożonej przez skazanego osobiście, pomimo wcześniejszego wyznaczenia obrońcy z urzędu, który wydał opinię o braku podstaw do jej wniesienia, jest prawidłowa?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji. Stwierdzono, że zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k. istnieje przymus adwokacko-radcowski przy wnoszeniu skargi kasacyjnej, a jego brak uniemożliwia skuteczne wniesienie tego środka zaskarżenia. W sytuacji, gdy skazany skorzystał już z prawa do obrońcy z urzędu, który wydał opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji, a następnie złożył kasację osobiście, nie stosując się do pouczeń sądu, odmowa przyjęcia takiej kasacji jest uzasadniona.
Stan faktyczny
B. K. złożył kasację od wyroku sądu okręgowego. Przewodniczący Wydziału odmówił przyjęcia kasacji, wskazując na brak formalny związany z przymusem adwokacko-radcowskim. Skazany złożył zażalenie, argumentując naruszenie jego prawa do obrony. Wcześniej wyznaczony obrońca z urzędu wydał opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji, a skazany został pouczony o możliwości wniesienia kasacji przez obrońcę z wyboru. Mimo to, B. K. złożył kasację osobiście, a następnie domagał się wyznaczenia obrońcy z urzędu, co zostało odmówione.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KZ 5/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak w sprawie B. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 marca 2015 r., zażalenia, na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt V WKK […] w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., odmówiono B. K. przyjęcia złożonej przez niego kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 4 sierpnia 2014 r., sygn. akt V Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV K […]. Na to zarządzenie zażalenie złożył B. K. nie zgadzając się z jego treścią, w szczególności zaś wyraził pogląd o ograniczeniu jego prawa do obrony na skutek poszczególnych decyzji Sądu wydawanych w sprawie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie B. K. jako niezasadne nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie przedstawił żadnych racjonalnych argumentów, które wskazywałyby, iż decyzja Przewodniczącego Wydziału obarczona została 2 jakimikolwiek uchybieniami. Lektura akt sprawy oraz wydawanych kolejno w postępowaniu okołokasacyjnym rozstrzygnięć, dowodzi prawidłowości zaskarżonego zarządzenia, niezależnie od wszelkich twierdzeń skarżącego. Zauważyć należy, iż zgodnie z wnioskiem B. K., zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2014 r. (k. 4), został mu wyznaczony obrońca z urzędu w celu ewentualnego sporządzenia i podpisania w jego imieniu kasacji. Adw. A. L., po zapoznaniu się z aktami sprawy, złożył do Sądu - w trybie art. 84 § 3 k.p.k. - opinię o braku podstaw do wywiedzenia w imieniu skazanego kasacji (k. 7). W związku z powyższym, skazany na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 października 2014 r., został poinformowany o treści tejże opinii oraz pouczony, że może wnieść kasację jednakże sporządzoną i podpisana przez obrońcę z wyboru (k. 10) w terminie 30 dni od otrzymania niniejszego pouczenia. Jak wynika z akt sprawy (k. 19 i 20), B. K. złożył osobistą kasację oraz dowód dokonania opłaty kasacyjnej na kwotę 450 zł. Zarządzeniem dnia 31 października 2014 r., wezwano ww. do uzupełnienia braku formalnego – zgodnie z wymogami art. 526 § 2 k.p.k. – w terminie 7 dni liczonego od dnia otrzymania tego pisma pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji. To pouczenie skazany odebrał w dniu 8 listopada 2014 r. (k. 52). W dniu 17 listopada 2014 r. (k. 53) skazany wystosował do Sądu „pismo procesowe”, w którym domagał się - ze względów finansowych - wyznaczenia mu obrońcy z urzędu. Zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2014 r., odmówiono skazanemu wyznaczenia obrońcy z urzędu, zaś w dniu 4 grudnia 2014 r. wydano zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji. Zobrazowane powyżej czynności i decyzje Przewodniczącego Wydziału Sądu Okręgowego, potwierdzają prawidłowość wydanego w sprawie zarządzenia o odmowie przyjęcia osobistej kasacji B. K.. Z art. 526 § 2 k.p.k. wynika przymus adwokacko-radcowski, od którego zależna jest skuteczność wniesienia skargi kasacyjnej. Brak formalny w omawianym przedmiocie, determinuje możliwość przyjęcia tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. 3 Nadmienić należy, iż w okolicznościach dotyczących procesowej sytuacji skazanego, nie było możliwości wyznaczenia B. K. kolejnego obrońcy z urzędu w celu złożenia w jego imieniu kasacji. Skazany skorzystał już bowiem z przysługującego mu w tym zakresie uprawnienia. Pomimo tego, nie zastosował się do wytycznych, pouczeń i terminów wskazywanych przez Sąd, dlatego takie postępowanie musiało skutkować decyzją o odmowie przyjęcia jego kasacji. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, orzekł jak na wstępie. l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 437 § 1 KPKart. 530 § 2 KPKart. 429 § 1 KPKart. 84 § 3 KPKart. 526 § 2 KPK§ 1§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy