II KZ 53/15

PostanowienieIzba Karna2015-11-16

Skład orzekający: Andrzej Stępka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji sporządzonej osobiście przez skazanego, mimo wyznaczenia mu obrońcy z urzędu, jest zgodne z prawem?
Ratio decidendi
Zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji sporządzonej osobiście przez skazanego, mimo wyznaczenia mu obrońcy z urzędu, jest zgodne z prawem. Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie, wskazując na obowiązek sporządzenia i podpisania kasacji przez adwokata, zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k., chyba że pochodzi ona od uprawnionych organów. W sytuacji, gdy skazanemu wyznaczono obrońcę z urzędu, który następnie sporządził i wniósł kasację, osobiste wniesienie kasacji przez skazanego nie spełnia wymogów formalnych.
Stan faktyczny
Sąd pierwszej instancji odmówił przyjęcia osobistej kasacji skazanego A. D. z powodu braku jej sporządzenia i podpisania przez adwokata, mimo że wcześniej wyznaczono mu obrońcę z urzędu. Skazany wniósł zażalenie na to zarządzenie, powielając argumenty z kasacji. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KZ 53/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 16 listopada 2015 r., w sprawie A. D. zażalenia skazanego na zarządzenie z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt VI WKK 36/15, o odmowie przyjęcia kasacji, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 25 września 2015 r. odmówiono przyjęcia osobistej kasacji A. D. z dnia 5 września 2015 r. od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. akt VI Ka 290/15 z uwagi na fakt, że nie została ona sporządzona i podpisana przez adwokata stosownie do wymogu art. 526 § 2 k.p.k. Jednocześnie, Sąd zwrócił uwagę, że w dniu 25 sierpnia 2015 r. wyznaczono skazanemu obrońcę z urzędu w celu sporządzania i podpisania kasacji, ewentualnie poinformowania sądu o braku podstaw do jej wniesienia. Zażalenie na to zarządzenie wniósł skazany, który nie przyjmując tych informacji do wiadomości, powołał się na „konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy”. W uzasadnieniu skarżący powielił argumenty przywoływane w „osobistej” kasacji i odnoszące się do merytorycznego rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 2 Zaskarżone nim zarządzenie wydano w oparciu o obowiązujące przepisy karnej ustawy procesowej. Wprowadza ona w art. 526 § 2 k.p.k. tzw. przymus adwokacki dla czynności procesowej w postaci sporządzenia i podpisania kasacji, chyba że pochodzi ona od prokuratora, Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich albo Rzecznika Praw Dziecka. Tylko kasacja spełniająca ten wymóg formalny może być przyjęta do merytorycznego rozpoznania. Należy zauważyć, że w sprawie niniejszej skazany zwrócił się o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania kasacji (k. 8 akt VI WKK 36/15). Postanowieniem Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2015 r. wyznaczono skazanemu obrońcę z urzędu w osobie adw. A.K., która w dniu 7 października 2015 r. złożyła w Sądzie Okręgowym Warszawa – Praga w Warszawie kasację na korzyść skazanego A. D. (k. 17-18, 34-38 akt VI WKK 36/15). Kasacja ta została złożona w terminie, spełnia wymogi formalne i należy spodziewać, że w najbliższym czasie zostanie przekazana do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Z tych też względów – postanowiono jak wyżej.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 437 § 1 KPKart. 526 § 2 KPK§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy