III KK 103/24

WyrokIzba Karna2024-04-24

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy wniosek o zadośćuczynienie z ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, wniesiony po śmierci osoby represjonowanej, podlega oddaleniu jako oczywiście bezzasadny?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy oddalił kasację wnioskodawców jako oczywiście bezzasadną. Oznacza to, że Sąd Apelacyjny prawidłowo uznał, iż wniosek o zadośćuczynienie z ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. nie mógł być uwzględniony, jeśli został złożony po śmierci osoby represjonowanej. Ustawa ta nie przewiduje możliwości dochodzenia zadośćuczynienia przez spadkobierców w takim przypadku.

Stan faktyczny

Wnioskodawcy J. M. i M. K. złożyli wniosek o zadośćuczynienie z ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. po śmierci osoby represjonowanej. Sąd Okręgowy oddalił ich wniosek. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego, również oddalając wniosek. Pełnomocnik wnioskodawców wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy oddalił kasację wnioskodawców jako oczywiście bezzasadną i obciążył ich kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

III KK 103/24 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2024 r., sprawy wniosku J. M. i M. K. o zadośćuczynienie z ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego z powodu kasacji pełnomocnika wnioskodawców od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 115/23 zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 kwietnia 2023 r., sygn. akt II Ko 141/23 oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża wnioskodawców J. M. i M. K. w częściach na nich przypadających. [J.J.] [ał]

Powiązane orzeczenia

III KK 654/25 2026-02-11Czy wniosek o zasądzenie zadośćuczynienia z ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, wniesiony po p…
I KK 409/23 2024-04-04Czy wniosek o zadośćuczynienie na mocy ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, wniesiony po rozpoz…
V KK 12/20 2021-05-11Czy wniosek o zadośćuczynienie i odszkodowanie z ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, wniesiony…
I KK 206/22 2022-08-24Czy wniosek o zasądzenie zadośćuczynienia za śmierć osoby represjonowanej, która nie była przedmiotem postępowania karnego, może być uwzględniony na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za n…
I KK 199/23 2023-10-05Czy wniosek o zadośćuczynienie z ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, złożony po śmierci wniosk…

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy